Veel ouders weten niet hoe de zorgverzekering voor hun kinderen werkt. Dat stelt vergelijkingssite Geld.nl op basis van een eigen onderzoek. 

"Dat kinderen tot achttien jaar gratis zijn meeverzekerd en dat de basisverzekering de meeste kosten voor kinderen vergoedt, weten veel ouders wel. Maar dat ze voor hun kinderen geen eigen risico betalen, is lang niet bij iedere ouder bekend”, laat de site weten. 

Ouders hoeven dat niet te doen, omdat de zorgkosten voor grotere gezinnen anders hoog oplopen. 

De vergelijkingssite benadrukt dat aanvullende verzekeringen voor kinderen vaak niet nodig zijn. De basisverzekering vergoedt alle zorg die de meeste kinderen nodig hebben. 

Dan gaat het onder meer om de huisarts, medicijnen, psychologische hulp en tandartszorg. Kinderen hebben jaarlijks ook recht op achttien behandelingen voor fysio- of oefentheorie. 

Chronisch zieke kinderen

Ouders van chronisch zieke kinderen kunnen beter wel een aanvullende verzekering afsluiten, omdat zij extra zorg nodig hebben.

Tandartsbehandelingen zitten in het basispakket, maar orthodontie, kronen en bruggen vallen daar weer buiten. Sommige aanvullende verzekeringen vergoeden orthodontie specifiek voor kinderen. Maar de meesten hoeven pas naar de orthodontist als ze wat ouder zijn.

Meestal schrijven ouders hun kind in bij de polis van degene met de breedste dekking. Maar als de vader of moeder een selectiefpolis heeft, is het verstandig om te kijken naar welke zorgverleners zijn aangesloten. 

Beperkingen selectiefpolis

Verzekerden met een selectiefpolis betalen een lagere premie, maar kunnen wel op minder plekken terecht voor volledig vergoede zorg. Die beperkingen gelden dan ook voor hun kind. Ze kunnen dan niet altijd naar het ziekenhuis in de buurt voor een behandeling. 

Ouders zijn overigens verplicht hun baby binnen vier maanden in te schrijven bij de zorgverzekering van de vader of moeder. Het kind is dan met terugwerkende kracht verzekerd vanaf de geboorte.

Als ouders dat niet doen, moeten ze de zorgkosten van hun kind in de tussenliggende periode zelf betalen.