Mijn agenda staat vol met 'smart city' congressen. Maar, winnen bewoners wel bij al die slimme stadsoplossingen?

Door Walther Ploos van Amstel 

Afgelopen week sprak ik tijdens een congres over slimme steden. Aanbieders van techniek en software schetsten utopische beelden over die slimme steden waarin we diepgelukkig worden, kerngezond en vooral steeds welvarender. De stad wordt gezien als perfect maakbare samenleving met 'big data'. Klopt dat beeld wel?

Veel beleidsplannen gaan toch vooral over meer bereikbaarheid, doorstroming en verkeer dankzij auto's en vrachtwagens die met elkaar communiceren in het Internet of Things.

Ik werd daar wat kriegel van. Zijn mensen zo makkelijk te sturen? Ik struin graag wandelend door mijn prachtige stad. Ik neem, graag een omweg met de fiets langs de Amstel naar het werk. Ik ben een beetje rebels. Ik wil me niet laten sturen. Ik wil geen sensor zijn. Ik wil af en toe mijn mobieltje thuis laten. Maar, zonder sensor besta je straks niet meer.

Leuk

Wat winnen steden in de toekomst met al die slimme stadsplannen? Moet het niet gaan om veel meer plezier en leefbaarheid in steden. Waar zijn de slimme stadsoplossingen die, als het komend weekend mooi weer wordt, de stad autovrij maken zodat we massaal kunnen picknicken met vrienden en buren op straat? 

Waar blijven de oplossingen die meer ruimte maken voor voetgangers en fietsers? Waar blijven de oplossingen die straks helpen ouderen langer thuis te laten wonen? 

De stad

Als de 'smart city' discussie enkel gaat over betere bereikbaarheid en doorstroming van voertuigen dan wint de stad er niets bij. Betrek creatieve bewoners en ondernemers actief bij de ontwikkeling van oplossinngen die echt de leefbaarheid en het geluk van mensen in de stad verbeteren.