Blame it on de seks, drugs en rock ‘n’ roll! Als muzikant zwerf je door het leven en kun je niet elk factuurtje netjes betalen toch? Fout. Ook vrije vogels zingen een toontje lager als de rechter heeft gevonnist.

Door Rob de Haan

Zo nu en dan breekt een Nederlandse band ineens internationaal door met nummer één hits. Dat gebeurt niet vaak en verdient groot respect; dan heb je toch maar mooi een eigen sound ontwikkeld.

Zo ook een bekende band uit de seventies, die een bijrol speelt in dit verhaal. De hoofdrol is weggelegd voor de gitarist van de band, die beter noten kan lezen dan aanmaningen.

Een flauwe vergelijking, maar in onze optiek is zo’n plaagstoot wel verdiend als iemand zijn verplichtingen niet nakomt. Of hij nou stratenmaker, bankdirecteur of muzikant is.

Paniek, gitaar vergeten!

De betreffende band beleefde in de jaren ‘70 van de vorige eeuw zijn hoogtijdagen, maar heeft nog altijd een trouwe schare fans. Ook de inspiratie is niet verdwenen, zo bewees het nieuwe album dat rond 2010 verscheen.

Maar je zou verwachten dat de wilde jaren inmiddels wel voorbij zijn nu de bandleden de zestig naderen. Niet in het geval van de gitarist. Die verscheen een jaar of drie geleden doodleuk zonder zijn gitaar en speakers bij een optreden.

Maar goed, dankzij een bevriende handelaar in muziekinstrumenten werd de situatie op het laatste moment gered. Hij verkocht de gitarist een elektrische gitaar en twee top of the bill speakers ter waarde van 8.000 euro en gaf de spullen direct mee op de pof. De handelaar ging er blind vanuit dat de rekening gewoon betaald zou worden.

Drie jaar later…

Wie twee jaar lang in goed vertrouwen op zijn geld wacht en netjes herinneringen blijft sturen, heeft engelengeduld.

Ruim 24 maanden bleef de muziekhandelaar in de goede bedoelingen van de gitarist geloven, die voortdurend onderweg was naar weer een andere stad, voor weer een andere gig. Via de telefoon bezwoer hij zijn vriend meermaals dat hij goed was voor het geld.

Maar uiteindelijk is de maat bij de handelaar toch vol. Het gevoel dat zijn vertrouwen is geschaad en zijn vriendschap misbruikt steekt hem en hij stapt naar de rechter. Hij haalt een vonnis, maar dan komt vers twee: het incasseren van de centen door een deurwaarder.

Best lastig bij een debiteur die voortdurend op reis is, zo blijkt. Weer gaat er een klein jaar voorbij en de muziekhandelaar is er inmiddels wel klaar mee. Hij verkoopt zijn vordering.

We hebben altijd de foto’s nog

Het vorderingenloket ontdekt dat de band van de gitarist in Eindhoven moet optreden en stuurt er een deurwaarder op af. Alsof de gitarist het heeft geroken, is hij dit keer niet van de partij. Ook bij een muziekschool in Duitsland waar hij een tijd als gitaardocent actief was, vissen ze achter het net.

Kort daarvoor is hij vertrokken en de schoolleiding denkt dat hij richting Köln is gereisd. Maar dat is zoeken naar een speld in een hooiberg. Het enige wat erop zit is de agenda van alle bands waarin de gitarist mee speelt in de gaten blijven houden en de deurwaarder paraat houden.

Want waar gewone stervelingen (en fanatieke fans) niet zomaar een kleedkamer kunnen binnenstappen, gaan voor de bij wet benoemde deurwaarders alle deuren open.

En ook voor de muziekhandelaar is er een schrale troost. Zijn niet-betaalde apparatuur met bedrijfslogo staat prominent op tientallen foto’s, posters en filmpjes van de band. Dus ook al zit er in de vroegere vriendschap geen muziek meer; gelukkig heeft hij de foto’s nog.

Rob de Haan is medeoprichter van Verkoopjevordering.nl. In zijn column beschrijft hij persoonlijke verhalen uit ons land tijdens de crisis. Waargebeurde ondernemersverhalen, waarin mensen en locaties onherkenbaar zijn gemaakt.