Waardeberekening

Achter in je tuin staat een gammel schuurtje. Waarschijnlijk behoort het jou toe maar al jaren is het in gebruik door je stoere buurman die daar zijn scooter heeft staan.

Door Victor van Kommer

Hij heeft zelfs zijn eigen ingang via zijn tuin. Het is een luidruchtig mannetje dat graag in zijn tuin rondloopt met ontbloot bovenlijf en voor de rest een camouflagebroek draagt en kistjes daaronder. Er schijnt zelfs notarieel een recht van overpad te zijn vastgelegd. Zo gaat het al jaren.

Op een dag timmert je buurman een bord op de schuurdeur waarop staat dat het schuurtje uitsluitend zijn eigendom is en verboden toegang is voor onbevoegden. Wat doen je dan? Je hebt geen behoefte aan het schuurtje waar de roestige scooter van je buurman in staat en waarvan het dak ook snel aan vervanging toe is. Je hebt al genoeg zorgen aan je eigen woning waar het achterstallig onderhoud door de kieren giert.

Zo maar wegschenken gaat wat te snel. Maar menig Nederlander denkt met zijn portemonnee en zal er geen moeite mee hebben de zakelijke rechten over te dragen voor een redelijke vergoeding.

De Krim

Met de Krim is het niet anders. Al jaren worden de vitale delen gepacht door de Russen die daar hun roestige vloot parkeren. Het ziet er niet naar uit dat ze er ooit afstand van willen doen.

Je komt dan al snel in de historische centrifuge terecht waarin oude rechten, Catherina II, de Krimoorlog, Russische meerderheid en langdurige leasecontracten in een duizelingwekkende vaart ronddraaien.

Maar je kunt het ook anders stellen. Als de Russen de Krim willen hebben dan zullen ze er diep voor in de buidel moeten tasten. Blijkbaar is het van waarde anders deden ze er niet zoveel moeite voor. De Oekraïners kunnen wel wat geld gebruiken voor de opbouw van hun economie en waarom moetenb alleen de EU en het IMF daaraan bijdragen.

De Krim is het gammele schuurtje dat al jaren feitelijk door Rusland wordt gebruikt en het wordt tijd dat ze meebetalen voor achterstallig onderhoud.

Vergoeding door NSA

We leven in een tijdperk dat alles uitgedrukt moet worden in financiële waarden. Kwantificeerbare grootheden komen menig manager eerder over de lippen dan een onmeetbare verworvenheid als cultuur. Over waarde gesproken.

De Amerikaanse NSA is zeer geïnteresseerd in het gigantische wereldwijde dataverkeer. Als je een gemiddeld gesprek hoort in de tram of op een terras dan moet je er niet aan denken om al die troep te moeten verwerken en op te slaan. Maar blijkbaar is er behoefte aan deze mentale schroot en het wordt ook met alle welwillendheid door onze inlichtendiensten verzameld en digitaal verscheept.

Dus er wordt waarde aan gehecht en mijn koopmansgeest zegt dus dat je daar dus een vergoeding voor moet vragen. De NSA mag gerust de gesprekken met mijn moeder, de loodgieter en allerlei colporteurs die diensten aan mij willen slijten opnemen, maar laten ze daar dan een redelijke vergoeding tegenover stellen. Als ik praat, creëer ik blijkbaar waarde.

Overbodig

Als we allemaal massaal ophouden te chatten, te mailen, te telefoneren en te SMS’en is de NSA ook snel overbodig. En bedenk dat als een inlichtingendienst moet gaan betalen voor het opslaan van gegevens ze vanzelf wat kieskeuriger zullen worden en waarschijnlijk noodgedwongen alleen maar die gegevens willen hebben die betrekking hebben op het criminele circuit waar ik het internationaal terrorisme ook gewoon toereken.

Dus inlichtingendiensten aller landen, het is goed dat u zich verenigt maar zorg dat uw verschoppelingen der aarde ook hun deeltje uit de ruif mee kunnen pikken.

En nog een laatste: zou de NSA bereid zijn tegen een kleine vergoeding mij een paar bestanden terug te zenden die eens zijn verdwenen door mijn onoplettendheid?

Ze kunnen toch niet beweren dat ze het niet hebben of niet kunnen vinden. Zo ja, dan hebben we ook geen behoefte meer aan clouds en dropboxen. De NSA als ons digitale geheugen en service provider.

Tip de redactie