Geen geloof in bubble-praatjes

In de financiële media zijn de analisten, deskundigen, financieel journalisten en beleggers niet aan te slepen die waarschuwen voor een bubble op de aandelenmarkt en een naderende crash.

Door Martine Hafkamp

Het lijkt er sterk op dat men zich, na in de afgelopen 14 jaar twee keer de mist te zijn ingegaan, de crashes in 2000 en 2007 kwamen voor velen als een verrassing, geen derde keer wil stoten aan dezelfde steen.

Dat is op zich begrijpelijk, maar het lijkt er nu wel heel erg op dat velen straks graag de geschiedenis in willen gaan als de goeroe die het allemaal zag aankomen. Niet alleen uitnodigingen voor allerhande praatprogramma’s liggen dan voor het oprapen, maar ook eeuwige roem en wellicht een goed verkocht boek. De huidige rally, die al vijf jaar duurt, wordt dan ook niet voor niets de ‘most hated rally’ genoemd.

Dief in de nacht

Helaas is het met crashes zo dat ze altijd als een dief in de nacht komen, juist wanneer vrijwel niemand er rekening mee houdt. Natuurlijk is er altijd een enkeling te vinden die de ellende wel zag aankomen.

Tussentijdse correcties zullen er van tijd tot tijd altijd zijn en blijven op de financiële markten. We lijken het al bijna vergeten te zijn, maar vorig jaar hebben we zes neerwaartse koerscorrecties gehad van 5-10 procent. Dat neemt echter niet weg dat de opgaande trend nog ongebroken is.

Ook het waarderingsvraagstuk wordt vaak als argument tegen een voortgang van de rally gebruikt. Aandelen zouden veel te duur zijn geworden. Goedkoop zijn ze inderdaad niet meer. Dat waren ze in de herfst van 2008 tot en met het voorjaar van 2009.

Maar de koerswinstverhouding van de hele aandelenmarkt in zowel de Verenigde Staten als Europa is nu zo’n beetje gemiddeld. Er is dus nog ruimte voor de overdrijvingsfase. Die kan zelfs nog wel jaren aanhouden. Zo was de markt in 1996 al duur, Greenspan sprak in dat jaar al van ‘irrational exuberance’, om toch nog vier jaar door te stijgen.

Koerswinstverhouding

Bespoke rekende onlangs voor dat in de Verenigde Staten de gemiddelde koerswinstverhouding van de tien grootste aandelen uit de S&P 500 op dit moment 16 bedraagt. Het enige aandeel met een koerswinstverhouding van boven de 20 is Google (22).

Ter vergelijk; in 2000 bedroeg de gemiddelde koerswinstverhouding van de toen grootste aandelen uit de S&P 500 maar liefst 60. Het meest populaire aandeel van dat moment, Cisco Systems, handelde op 200 keer de winst! Zelfs redelijk defensieve waarden als IBM en Exxon handelden op respectievelijk 28 en 24 keer de winst. Dat is nu ondenkbaar. Hoezo zou Google nu overgewaardeerd zijn?

Natuurlijk hoeft de geschiedenis zich niet te herhalen, maar het rijmt vaak wel. Al met al blijft het er dan ook op lijken dat we in een redelijke gunstige omgeving voor vooral aandelen blijven verkeren, tot het moment dat wij worden verrast door een volgende crisis of een stijgende rente dan wel inflatie.

Voorlopig kunnen beleggers echter blijven genieten van de smaakvolle cocktail van goedkoop geld, lage rente, lage inflatie en gematigde groei. Amerikaanse financiële waarden, zowel obligaties als aandelen profiteren beide het meest, mede dankzij het gerommel in de opkomende landen.

Opkomende markten

Opkomende markten zijn van winnaars de grote verliezers geworden. Misschien zijn de grote groei en outperformance voorbij, maar op enig moment zullen er al dan niet lokaal stabilisatie en verbeteringen komen. Nog niet zo heel lang geleden waren Europa en de euro eveneens door velen opgegeven…

In een aandelenbubble en/of een aanhoudende teruggang van de opkomende landen geloof ik dan ook niet. Een in mijn ogen redelijk veilige manier op een mogelijk herstel in te spelen is het beleggen in aandelen van ondernemingen als Coca Cola, DSM en Unilever, zeer internationale ondernemingen waarvan de aandelenkoers vooral door valutaire tegenwind niet of nauwelijks zijn meegestegen, of zelfs wat zijn teruggelopen.

Auteur heeft privé geen positie in één van de genoemde aandelen, cliënten van Fintessa hebben Coca Cola, DSM, Google en Unilever in portefeuille.

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer. Zij won in 2012 de Gouden Stier voor de Beleggingsexpert van het jaar. Volg Martine ook op Twitter.com/Martinehafkamp

Tip de redactie