Het waren 25 fantastische jaren

Hoe betrouwbaar is de schuldenaar die een flinke trukendoos opengooit om maar niet te hoeven betalen?

Door Rob de Haan

Als je debiteur net wat te geraffineerd te werk gaat, is het oppassen geblazen. Zoals het waargebeurde verhaal over het ondernemersechtpaar Morselt.

Frits en Janet Morselt bouwden samen 25 jaar lang aan hun bedrijf. Midden 2011 verkochten ze hun bedrijf, dat enkele miljoenen opleverde. Kort daarop gingen ze uit elkaar.  Mevrouw Morselt ziet af van haar deel van de winst in ruil voor een goede  alimentatieregeling. 

De regeling wordt bekrachtigd door de rechter. Het begint goed, maar al snel komt de kink in de kabel en stoppen de betalingen helemaal. Mevrouw Morselt - 58 jaar oud – moet werk gaan zoeken om rond te kunnen komen. Intussen beweert haar ex dat zijn geld gewoon op is;  "kwijtgeraakt door slechte investeringen".

Toeval of doortrapt?

Janet Morselt heeft op dat moment 50.000 euro van haar ex-man tegoed. Ze probeert nog enige tijd om het geld te krijgen, maar telkens ontspringt haar ex de dans. Uiteindelijk wordt het leuren haar te veel en verkoopt ze haar vordering.

Het betreffende vorderingenloket legt beslag op de woning van de ex en zijn vakantiehuis  aan het IJsselmeer. Er volgt een grote verrassing; het beslag wordt door de ondernemer aangevochten. Hij stelt dat er geen geldige titel is voor de beslaglegging.

Wat blijkt: na de uitspraak van de rechter heeft Frits Morselt ingespeeld op de goedheid van zijn ex-echtgenote. Hij speelt in op haar gevoel, waarna zij akkoord gaat met een lager alimentatiebedrag. Daarmee komt de door de rechter bekrachtigde regeling te vervallen. Er is immers een nieuwe overeenkomst gesloten, waarvoor geen rechtstitel is. Geen vonnis, geen executie, dus opnieuw procederen.

Ronde 2

Het vorderingenloket haalt een nieuw vonnis voor het lagere alimentatiebedrag.  Ze leggen dit keer geen beslag, maar vragen het faillissement van de ondernemer aan.

Morselt reageert stante pede met een verzoek aan de rechter om in de schuldsanering te komen. De rechter wijst zijn aanvraag af, waarop Morselt in beroep gaat. Weer krijgt hij het deksel op de neus. De gronden van de afwijzing: er is sprake van zakelijke schulden.

Kale kip

Morselt wist zijn bezittingen slim verborgen te houden, maar wil blijkbaar niet failliet gaan. Wat blijkt? Morselt heeft 45.000 euro uitgeleend aan zijn schoondochter. Bij een faillissement zal de curator als eerste bij de schoondochter aankloppen en het leningsbedrag namens de failliete boedel opeisen. Bovendien zal hij verder gaan wroeten in de financiele handel en wandel van van Morselt.

De dreiging van het faillissement, en de consequenties daarvan in de zakelijke èn de privésfeer, wordt steeds reëler en Morselt gaat overstag. Hij stemt toe om 25.000 euro te betalen.

Vlak voor de eerste faillissementszitting betaalt de man 15.000 euro. De faillissementsaanvraag zal worden aangehouden tot het resterende deel ook betaald is.

Laat je niet plukken

Janet Morselt verkocht haar vordering om rust te hebben. Dat is gelukt, maar haar ex bouwt alweer een nieuwe alimentatieschuld bij haar op. Daar moet ze straks opnieuw achteraan.  

De kans is groot dat Frits Morselt zijn ex-vrouw de toekomstig verschuldigde alimentatievergoedingen wel zal betalen. Frits weet nu dat het niet-betalen keer op keer tot een strijd voor de rechter zal leiden.

Aan de andere kant, van een heer, die sjofel en vies in de rechtszaal verschijnt puur om empathie bij de rechter op te wekken, kunnen we alles verwachten.

De moraal van dit verhaal: tegen een (zaken)partner zonder scrupules kun je je moeilijk wapenen. Zorg daarom altijd voor de aanwezigheid van een deskundige bij het treffen van financiële regelingen bij grote bedragen. Ook als je die regeling vervolgens weer wilt herzien. En zèlfs als je denkt dat je iemand (na een huwelijk van 25 jaar) kent.

Rob de Haan is medeoprichter van Verkoopjevordering.nl. In zijn column beschrijft hij persoonlijke verhalen uit ons land tijdens de crisis. Waargebeurde ondernemersverhalen, waarin mensen en locaties onherkenbaar zijn gemaakt.

Tip de redactie