ING wil bedrijven 'inzicht gaan geven' in het betalingsgedrag van klanten. De bank wil met deze 'dienstverlening' de strijd aan gaan met Google en zo 'haar dominante positie in de markt verdedigen'. Wacht even… 'dienstverlening'??

Door Igor Kluin

Aan de reacties op dit ING plan op Twitter, viel al snel af te lezen dat dit voor veel mensen over een gevoelsmatige grens gaat. Betaalgegevens zijn namelijk privé. Heel erg privé.

Via je bank betaal je bijvoorbeeld de medicijnen bij de apotheek, contributie aan de politiek wellicht niet zo correcte partij waar je lid van bent en de kinky seksspeeltjes waar jij en je partner zo van houden. Allemaal zaken die we graag voor onszelf houden, nietwaar?

Dat die gegevens nu ook al bij de bank liggen is een feit. En geen probleem. Zolang in de gebruiksovereenkomst vastgelegd is dat jouw data nooit bij derden terechtkomen en de 'eigenaar' te vertrouwen is, kan er niet zo heel veel gebeuren. En daar gaat het bij ING fout.

De nieuwsberichten van de afgelopen jaren hebben het vertrouwen in grootbanken nu eenmaal verzwakt. En terecht, zo blijkt dus nu. Want met het doorgeven van betalingsgegevens van klanten is de opheffingsuitverkoop van het vertrouwen begonnen.

ING heeft het zelf over 'dienstverlening'. Ik vraag mij wel af aan wie deze dienst dan werkelijk geleverd wordt. Niet aan de klanten lijkt mij. Ik ervaar het ontvangen van gerichte reclame nou niet als een 'dienst' die mij verleend wordt. To say the least...

Flinterdun

De grens tussen dienstverlening en wantrouwen is flinterdun, weet ook TomTom. Het navigatiebedrijf wist in een samenwerking met Vodafone een dienst te ontwikkelen waarmee ook op kleine wegen de files konden worden getoond. Ook door veel data met elkaar te combineren.

Klanten vonden het prachtig. Maar toen in 2011 in de pers kwam dat deze gegevens via via ook aan de politie verkocht werden, waren klanten wat minder blij. Hoe verzin je het ook…?

In het FD valt te lezen dat ING niet de enige bank is die denkt aan verkoop van vertrouwelijke gegevens. Ook Rabo heeft inmiddels bevestigd dat zij hierover 'projecten hebben lopen'. En in de VS zijn ook al enkele voorbeelden bekend. Is het daarmee onafwendbaar? Ik denk het wel.

Het punt is namelijk niet dat sommige van mijn gegevens bij derden terechtkomen, zeker niet als mij dat een voordeel oplevert, maar dat mijn gegevens verkocht worden door een partij die ik er nadrukkelijk voor betaal om dat niet te doen!

Gratis dienst

Natuurlijk, Facebook en Google gebruiken mijn gegevens ook om advertenties op mij te richten. Maar ik krijg daar een gratis dienst voor terug die ik zeer waardeer. Bovendien kies ik continu wat ik wel en niet deel met deze partijen. Zo post ik niets op Facebook over mijn medicijngebruik en seksuele voorkeuren.

Ik kan dus zeer fijnmazig bepalen wat wel en niet 'verkocht' kan worden en ik krijg er waardevolle diensten voor terug. Vergelijkbaar met commerciële TV: af en toe een commercial in ruil voor een mooie film. Irritant maar wel fair.

Maar een bank die mijn gegevens verkoopt, in bulk, zonder fijnmazige screening, terwijl ik die bank ervoor betaal om mijn gegevens juist privé te houden, dat gaat natuurlijk echt te ver.

Ik snap dat banken voelen dat die geliefde 'dominante positie' wegglipt en dat dit een lastige realiteit is om aan te wennen... Maar het definitief uitverkopen van wat er nog over is van het klantvertrouwen lijkt mij de nagel in je eigen doodskist slaan.

Igor Kluin is oprichter van Qurrent (duurzame energie) en momenteel bezig met de oprichting van Monyq, een start-up in de financiële wereld.

Zie ook: ING houdt privacygevoelige proef met klantgegevens