Op macrogebied was het een drukke week. Het aantal nieuwe banen dat loonstrookjesverwerker ADP rapporteerde kwam hoger uit dan verwacht, terwijl het cijfer van de maand ervoor opwaarts werd bijgesteld.

Door Martine Hafkamp

Vrijdag bleken er in de officiële telling veel minder nieuwe banen te zijn gecreëerd, maar het werkloosheidspercentage kwam met 6,7 procent wel fors lager uit dan waarmee vooraf rekening werd gehouden.

De werkloosheidscijfers zijn van belang, omdat de Fed heeft aangegeven het tempo van het terugschroeven van haar ruime monetaire beleid van de hoogte daarvan te laten afhangen.

Maar, wat misschien nog wel belangrijker is, is dat afgelopen week bekend werd dat het handelstekort van de Verenigde Staten was gedaald en nu nog maar 2,2 procent bedraagt. Nog niet al te lang geleden bedroeg dit tekort nog 6 procent.

Amerikaanse economie

De Amerikaanse economie groeide volgens de meest recente cijfers met 4,1 procent. De verwachting voor heel 2014 bedraagt 3 procent. Bedenk dat de ingezette sequester, de automatische bezuinigingen die in werking traden omdat er geen begrotingsakkoord was, naar schatting ongeveer 1,7 procent van de groei heeft afgeknipt.

Tellen we die erbij op, dan ziet die economische groei in de Verenigde Staten er opeens nog veel beter uit. Dat percentage mogen we er gemakshalve echt bij optellen, aangezien er eind vorig jaar toch nog onverwacht een akkoord tussen Democraten en Republikeinen werd bereikt.

Dat houdt in dat de Amerikaanse economie veel opwaartse potentie heeft. Janet Yellen, de opvolgster van Ben Bernanke bij de Fed, gaf in een vraaggesprek met Time Magazine ook aan dat de Amerikaanse economie aan kracht wint.

Het begrotingstekort is inmiddels gedaald naar 4,4 procent. Natuurlijk is dat voor Europese begrippen nog steeds hoog, maar bedenk dat het tekort ruim 10 procent was. De twin deficits, de tekorten van de begroting en de handelsbalans, smelten, ondanks de ijzige kou in delen van de Verenigde Staten, als sneeuw voor de zon.

Importen

Het handelstekort daalt vooral zo hard door de dalende (olie-)importen. Omdat naar verwachting de Verenigde Staten binnen afzienbare tijd zelfvoorzienend zullen zijn op energiegebied, zal dit handelstekort binnenkort wel eens helemaal kunnen verdwijnen of in een overschot kunnen omslaan. Dat zou normaal gesproken tot een structurele stijging van de dollar moeten leiden.

De afgelopen 40 jaar is, sinds het uiteenvallen van het systeem van Bretton Woods in 1971, de dollar als gevolg van de fors toenemende olie-importen alleen maar in waarde gedaald. De wereld werd immers overspoeld met dollars.

De laatste jaren werd die overvloed aan dollars nog eens versterkt door alle kwantitatieve verruimingsprogramma’s van de Fed. Omdat die factoren afnemen in invloed, zou de dollar sterker moeten kunnen worden.

Stijgende rente

De stijgende rente in de Verenigde Staten als gevolg van tapering en de afnemende inflatie in Europa leiden tot toenemende zorg voor ECB-gouverneur Draghi. Uit de toelichting op het meest recente rentebesluit, bleek weer dat deflatie zijn grootste punt van zorg is, al denkt hij niet dat Europa een lange periode van deflatie te wachten staat.

Deflatie, of een te lage inflatie, is rampzalig voor de schuldenlanden. Zo is in Duitsland de tienjaars rente 1,90 procent.

Met een inflatie van 0,8 procent komt dat neer op een reële rente van 1,1 procent. In bijvoorbeeld Zwitserland bedraagt de tienjaarsrente maar 1,2 procent. Financiële repressie werkt op deze wijze niet en dan moet er alsnog fors bezuinigd gaan worden om van de schulden af te komen.

Mario Draghi heeft nog wel een aantal ijzers in het vuur. Niet voor niets onderstreepte hij zijn forward guidance, door te benadrukken dat de rente nog lang laag zal blijven. Hij zou de rente zelfs kunnen verlagen naar negatief.

Een andere mogelijkheid die hij nog heeft is een nieuw rondje LTRO. Kort gezegd zijn dat goedkope leningen aan vooral zwakke banken. En, last but not least, kan hij net als Bernanke heeft gedaan, kiezen voor kwantitatieve verruiming.

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer. Zij won in 2012 de Gouden Stier voor de Beleggingsexpert van het jaar. Volg Martine ook op Twitter.com/Martinehafkamp