Begint je klant over 'wachten op de investeerder' als het tijd is om te betalen? Dat is het meest gebruikte excuus van wanbetalers sinds 'je factuur ligt bij de administratie' uit de mode raakte.

Door Rob de Haan

Een ZZP’er krijgt met dilemma's te maken. Zoals klanten die eerst goed betaalden, maar nu niet over de brug komen.

Nieuwe klanten waar je graag vaker mee werkt, maar die erg traag zijn met betalen. Klanten die je gouden bergen beloven en nu alvast een vriendenprijsje willen. Wat doe je?

Signalen van wanbetalers

John Cunningham kreeg er ook mee te maken. John is native speaker van zowel Nederlands als Engels en heeft een neus voor sales.

In 2008 startte hij z’n eenmanszaak in het begeleiden van Nederlandse klanten naar de Engelse markt. De afgelopen jaren had hij bijna nooit gedoe om een factuur. Hij was dus niet alert op signalen van wanbetalers.

Vorig jaar kreeg hij een nieuwe klant. Een ondernemer die zijn kranen met koud, warm en kokend water aan de andere kant van het kanaal wilde verkopen.

John biedt hem een fixed price van 5.700 euro voor vier veelbelovende leads en Engelstalige bedrijfsinfo om mee te nemen bij de gesprekken. Binnen twee maanden levert hij geen vier, maar vijf geïnteresseerde distributeurs en zijn klant is tevreden. Excellent!

Johns factuur zou snel betaald worden. Zodra de investeerder van het kranenbedrijf over de brug kwam. Ja, als dat geld kwam gingen ze grote stappen maken in het nieuwe afzetgebied. En daar hadden ze John zeker bij nodig!

Een eerlijke advocaat

Zes maanden later schakelt John dan toch maar een advocaat in. Een grote stap voor hem, die hij pas zet na veel hoofdbrekens. Ondanks alle signalen wil hij instinctmatig de zakenrelatie goed houden. Wie weet wat eruit komt als er echt een investeerder is, die gewoon op zich laat wachten?

Vanwege gebrek aan concrete verhaalsmogelijkheden bij de debiteur en de hoge kosten van een juridische procedure, wijst de advocate hem ook op de mogelijkheid zijn vordering te verkopen. En toch het genoegen te smaken dat zijn klant alsnog aan het betalen komt.

De vorderingenrecherche

John verkocht zijn vordering. Een standaard beslag op de inboedel van het bedrijf was voor het vorderingenloket geen optie. De bedrijfsmiddelen, zo vonden zij uit, waren al aan de bank verpand. Het vorderingenloket gooide het over een andere boeg. Zij achten het goed mogelijk dat het kranenbedrijf zelf ook nog geld tegoed had van klanten.

Na drie maanden speuren was het raak. Een regionaal sanitairbedrijf moest nog elfduizend euro aan de kranenboer betalen voor een levering.

Het vorderingenloket gaf de ondernemer de keuze: een rechtszaak tegemoet zien met alle kosten van dien of de schuld betalen uit de elfduizend euro opbrengsten. De kranen-ondernemer koos voor het laatste en betaalde de vordering af. Exact elf maanden na het versturen van de eerste factuur.

Rob de Haan is medeoprichter van Verkoopjevordering.nl. In zijn column beschrijft hij persoonlijke verhalen uit ons land tijdens de crisis. Waargebeurde ondernemersverhalen, waarin mensen en locaties onherkenbaar zijn gemaakt.