Topman Giovanni Colauto van De Bijenkorf heeft zich nog eens goed achter de oren gekrabd over zijn goudmijntje en kwam tot de conclusie dat vijf van zijn winkels voornamelijk ballast zijn.

Door Jorrit Schiks

Er ging een schokgolf door Nederland, maar ik vind dat Nederlandse ondernemers zichzelf wat vaker een spiegel mogen voorhouden.

Ondernemers zijn namelijk geboren optimisten. Ze denken in kansen, in handel, in innovaties. En ze denken graag groot.

Met een mooie zaak, tevreden klanten en een betrouwbare club mensen aan personeel lijkt er voor de directeur geen vuiltje aan de lucht. Maar, en nu komt het, wie zegt de directeur nou eens goed de waarheid? Wie stelt hem kritische vragen over zijn visie, als er geen aandeelhouders in het spel zijn?

Wie stelt hem bijvoorbeeld de kritische vragen over de toegevoegde waarde van zijn bedrijf? Wie zegt hem dat hij echt de boot mist als hij blijft vasthouden aan zijn vastgeroeste principes? Zijn werknemers zeggen niet snel wat ze echt vinden, zij denken om hun eigen belang. Zijn klanten geven zelden eerlijk toe waarom ze toch niet met hem in zee gaan. Zijn partner misschien? Misschien wel ja.

Vakbroeders

Het is mij opgevallen dat directeuren eigenlijk alleen luisteren naar vakbroeders. Naar andere directeuren die onomwonden zeggen dat je ‘onderscheidend vermogen’ vooral in je eigen hoofd zit. “Wie zit er dan te wachten op onderscheidend vermogen bij een leasemaatschappij?”

Of naar vakgenoten die je op de man af vragen wat je bedoelt met toegevoegde waarde in jouw markt. “Je bent in feite gewoon een ijzerhandelaar, toch?” Het zijn de sparringpartners, de ervaren ondernemers, bij wie ze polsen of ze voor of na een faillissement een bedrijf zullen overnemen. En van wie ze willen aannemen dat je moet stoppen met die goeie ouwe Henk als het feitelijk niet meer werkt.

Feedback

Dat is de feedback die een directeur nodig heeft. Open en eerlijk. Recht voor zijn raap. Dan weet je dat je als groothandelaar even hebt stil gestaan als je vasthoudt aan drie locaties in één stad, of dat het toch niet zo handig was om Hyves te kopen.

Tja. Misschien had je vrouw het al twee keer tegen je gezegd, dat kan. Dat wil je niet horen (en niet toegeven!). Maar als een vakbroeder het zegt? Au! En daarna even goede vrienden. Misschien zelfs betere.

Jorrit Schiks is partner bij Directeuren Netwerk Nederland en is een ondernemer pur sang. Hij organiseert netwerklunches en inspiratiemeetings voor directeuren in het midden- en kleinbedrijf. Daar komt de waarheid altijd boven tafel en die inzichten deelt hij graag met andere ondernemers.