Nederlandse banken hebben een zorg én een plicht. Ook richting zakelijke klanten!

Door Frank Wijn

Even voor je opgezocht. Je ergens zorgen over maken = je afvragen of iets wel goed verloopt. En plicht is synoniem voor taak en verantwoordelijkheid.

Het is dus de taak en verantwoordelijkheid van een bank om zich af te vragen of “het” wel goed verloopt. “Het” begint met transparantie van producten en werkwijze.

In Nederland bestaat de Autoriteit Financiële Markten (AFM), "die toezicht moet houden op de financiële markten: op sparen, beleggen, verzekeren en lenen. Het is belangrijk dat het publiek, het bedrijfsleven en de overheid vertrouwen hebben in de financiële markten. En dat de markten op een duidelijke en eerlijke manier werken. Daarom houden ze toezicht op de financiële markten."

Aangeschoten wild

De nadruk van onze AFM ligt, als ik hun site bekijk, op het beschermen van de onwetende consument en haar problemen. Ondernemers zijn nog steeds (door banken) “aangeschoten wild” en mogen het bij problemen met hun bank vaak zélf uitzoeken. Mét of zónder hulp van een adviseur en/of advocaat.

Gelukkig heeft de AFM een doelstelling voor 2013. Zij gaan een risicoanalyse maken voor de markt van “niet-retail klanten”, zoals woningcorporaties, zorgsector, onderwijs en MKB.

De AFM wil bepalen of er problemen bestaan, zo ja, welke, en wat de rol van de AFM hierbij is. Ik zeg dan “sinds 2009 problemen genoeg in de derivatenverkoop aan Nederlandse MKB”, maar omdat het een AFM-dóelstelling betreft, mogen ondernemers het voorlopig nog steeds zelf uitzoeken.

In stilte

In maart 2013 verloopt het AFM-onderzoek naar de verkoop van rentederivaten aan MKB ondernemingen, dat startte in september 2012, in alle stilte. Althans, zo lijkt het. De voortgang is onbekend, terwijl de problemen in het kader van de bancaire zorgplicht bij deze complexe producten groot zijn én blijven.

Zijn bankiers nu objectieve adviseurs in het kader van MKB-renterisicobeheersing of zijn het bancaire verkopers van provisie genererende MKB-producten? Ook daar is de AFM duidelijk in. Banken geven het antwoord uiteindelijk zélf ook.

Renteruil

Zoals in de zaak van King Cuisine versus de Rabobank. De ondernemer las (helaas te laat) in de kleine lettertjes dat de bank níet zijn adviseur is.

De Rabobankadvocaat bevestigde dat achteraf nog eens fijntjes door te stellen dat “de bank het bedrijf ook uitdrukkelijk heeft gewezen op het tegenstrijdige belang van de bank” bij de eerder verkochte renteruil.

Goed lezen

Bij ABN Amro Bank verkopen zij ook rentederivaten aan MKB-ondernemingen. Accountmanagers profileren zich daarbij steevast als financieel adviseurs van hun klanten. Behalve…… als je hun rentederivatencontract goed leest.

"Door ondertekening van deze bevestiging verklaart Cliënt zich te realiseren dat de Bank zijn contractspartij is en niet zijn (financieel) adviseur." Zij wijzen de klanten daar altijd nooit op.

Dus beste AFM… verplicht banken om deze teksten in knipperende en felgekleurde neonreclame boven hun ingang te plaatsen en dan heb je een begin van transparantie en zorgplicht. Bij Heineken hadden ze dat in de 80’er jaren al goed begrepen.

Heerlijk, helder, …

Frank Wijn is oprichter van Wijn Bancair Advies en werkte 18 jaar bij diverse financiële instellingen. Zijn motto: maak klanten minstens zo slim als de bankier, liefst slimmer. En maak bankzaken transparanter, liefst goedkoper! Volg Frank ook op Twitter.com/frankwijn1