Kerstgedachte

De wereld van de financiële dienstverlening is qua wet- en regelgeving voortdurend aan verandering onderhevig.

Door Martine Hafkamp

Er is al veel gezegd en geschreven over het provisieverbod dat begin volgend jaar ingaat. Onderzoeken wijzen uit dat er een groot verschil bestaat tussen wat potentiële cliënten maximaal willen betalen enerzijds en wat de aanbieders vinden dat hun dienstverlening moet kosten aan de andere kant.

Ik hoop van harte dat dat er niet in resulteert dat er op de verkeerde zaken bezuinigd zal gaan worden.

Verre van optimaal

Natuurlijk zijn er de afgelopen jaren veel producten en diensten aangeboden die voor cliënten verre van optimaal zijn geweest. Dat heeft het vertrouwen in de financiële sector enorm geschaad. Dat geldt voor beleggingsproducten eveneens.

Niet verwonderlijk, want het was bij uitgifte van nieuwe producten niet ongebruikelijk dat er zo’n 3 tot 5 procent van het opgehaalde geld onmiddellijk in de zakken van de uitgevende partijen verdween.

Volgens de commissie die toeziet op de naleving van de Code Banken hebben banken hun gedrag inmiddels verbeterd. Het lukt hen echter nog niet echt om het vertrouwen van hun cliënten te herwinnen. Zij zien vooralsnog de vorderingen die op dat gebied gemaakt worden, nog niet echt.

Vermogensbeheer

Dat laatste verbaast me niet heel erg. Laat ik mij beperken tot mijn eigen tak van sport; vermogensbeheer. Ik krijg regelmatig portefeuilles van andere partijen onder ogen, waarin minimaal één eigen product van de desbetreffende bank of beleggingsinstelling is opgenomen met alle kosten van de eigen producten van dien. Wij van WC-eend, adviseren WC-eend.

Het beheer van het vermogen is zogenaamd niet duur, maar voor het gemak worden er weinig woorden vuil gemaakt aan de kosten die in de beleggingsfondsen verwerkt zitten. Voor wie er tijd en energie in wil steken, zijn deze wel te achterhalen, maar echt eenvoudig is het niet.

Dat er nog veel te winnen valt op dit gebied, werd nog eens bevestigd op de Dag van de Belegger waar ik deelnam aan een paneldiscussie in het auditorium. Als afsluitende tip prees een aantal van mijn collega’s de toehoorders in de zaal vol overgave het eigen product aan.

Als ik dat zo hoor, kan ik de bevindingen van de evaluatiecommissie alleen maar onderschrijven. Het binnenhalen van cliënten lijkt dan nog steeds belangrijker dan het klantenbelang te laten prevaleren.

Eigen producten

Zoals ik wel vaker betoog, hoeven eigen producten niet per definitie slecht te zijn, maar is het wel heel bijzonder dat deze fondsen toevalligerwijze het beste zijn voor alle cliënten van de desbetreffende partij.

Het is wel zeer onwaarschijnlijk dat de desbetreffende producten bij alle cliënten passen of dat daar door hen bewust voor is gekozen.

Want, hoewel er natuurlijk een grote gemene deler te bedenken is tussen beleggers, namelijk het bereid zijn om risico te nemen in de hoop een hoger rendement te behalen dan op de spaarrekening te realiseren is, is vermogensbeheer in de basis toch iets heel persoonlijks.

Persoonlijke doelstellingen

Volgens mij is het als belegger veel belangrijker om dingen te doen die bij je passen. Er moet een plan gemaakt worden dat aansluit op de persoonlijke doelstellingen.

Risicobeheer, spreiding en een lange termijn visie zijn essentieel voor het bereiken van een duurzaam resultaat. Kosten vormen daar slechts een onderdeel van. Het is van levensbelang dat kostenbesparingen niet resulteren in gederfde meeropbrengsten op de wat langere termijn.

Kerst is de tijd van om elkaar geven en van warmte, maar ook voor velen een tijd van bezinning. Benut deze tijd dan ook, om u goed af te vragen of u nog wel op de goede weg bent, om er in de toekomst ook nog warmpjes bij te kunnen zitten.

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer. Zij won in 2012 de Gouden Stier voor de Beleggingsexpert van het jaar. Volg Martine ook op Twitter.com/Martinehafkamp.

Tip de redactie