Stop de afbraak van de corporaties

De afbraak van de corporatiesector moet dringend een halt toe worden geroepen.

Door Rien Lammertink

Het geeft geen pas en is bijna misselijkmakend om te zien, dat - al vanaf de verzelfstandiging van de sector in 1995 - de rijksoverheid en de politieke drijfveren daarachter systematisch zijn bezig geweest de corporaties af te romen en uit te kleden.

Een verzelfstandiging, waar diezelfde overheid minstens zoveel belang bij had, omdat het haar verloste van honderden miljoenen aan irrelevante uitgaven op de rijksbegroting; een rijksoverheid dus met alpentoppen aan boter op het hoofd, zonder enig historisch besef over de (ook economische) betekenis van de corporaties (anticyclisch investeren, spin-off naar aanpalende branches, aanjager dus van economisch herstel).

Meedeinen

Lekker opportunistisch meedeinen op de golven van het tijdsgewricht, terwijl het de corporatiesector was die als eerste een gedragscode en een beloningsregeling instelde, als eerste een verplicht visitatiestelsel introduceerde en als eerste werk maakte van serieus stakeholdersmanagement om zich systematisch te verantwoorden naar het maatschappelijk veld.

Natúúrlijk zijn er op een bestand van in totaal grofweg 400, corporaties in de fout gegaan, natúúrlijk hebben de mammoetfusies niet uitsluitend toegevoegde waarde opgeleverd, natúúrlijk had er links en rechts meer moeten gebeuren aan kwaliteitsverbetering van processen en aan maatregelen in de sfeer van effectiviteit en efficiency.

En natúúrlijk bleek de sector onvervalste zonnekoningen in haar midden te hebben: niets menselijks is de volkshuisvesting vreemd en ook corporaties worden bestuurd door mensen en mensen maken fouten of gaan in de fout, overal.

Schijnheilig

Maar de schijnheiligheid, waarmee op juridisch-discutabele wijze (wie begint het eerste (proef)proces?) in de afgelopen 10 jaar geld is overgeheveld naar de rijksbegroting, investeringsmiddelen werden ontmanteld, regelgeving en rijksbeleid van links naar rechts fladderde, huurbeleid werd gereduceerd tot nul, de schuld van problemen en volkshuisvestelijke stagnatie onbeschaamd bij de corporaties werd neergelegd, en hoe het gebrek aan visie (op Winsemius na) werd verhuld totaan het gemakshalve opheffen van een eigen VROM-ministerie (terwijl volkshuisvesting om daadkrachtig, visionair en pro-actief beleid schrééuwt); het is beschamend.

Het is stuitend hoe er de andere kant werd opgekeken bij integriteitsproblemen die even niet uitkwamen, hoe de kwaliteit uit de sector werd en wordt gezogen door de eens zo geprezen beloningsregeling van de corporaties nog strakker aan te halen met het (kale en belachelijk lage) salaris van een minister-president, die na de ambtsperiode vele tonnen gaat verdienen bij adviesbureau's of multinationals; het is at the end uitsluitend gerechtvaardigd door de zucht naar geld van diezelfde rijksoverheid.

Pound foolish

Meer in rationele termen: het is "penny wise, pound foolish", geweest, want het is bepaald niet alleen de crisis die er voor zorgt dat de corporaties samen met 'hun' waarborgfonds nu op de rem trappen.

Het is in de kern een politieke act geweest: het platte, Fortunistische, 'Volksempfinden' slinks misbruiken om de corporatiesector financieel uit te hollen en geld over te hevelen naar het Rijk. Het Rijk heeft een Januskop.

Het wordt de hoogste tijd voor de barricaden, waar zijn die leiders uit de sector?

Rien Lammertink is interim manager bij LINCmanagement en gaf  onder meer leiding bij een aantal woningcorporaties.

NUwerk

Tip de redactie