Ziek zijn is een privékwestie… Toch?

Privacy in relatie tot ziekteverzuim ligt heel gevoelig. Dat het niet heilig is, bleek recentelijk uit alle media-aandacht voor de burn-out van AkzoNobel-topman Ton Büchner.

Door Eline van Stijgeren

Formeel gezien is het delen van informatie over een medewerker in verzuim strijdig met het medisch geheim van de behandelende specialisten. Die geheimhouding is dus ook een veel gehanteerd wapen in handen van verzuimende werknemers – en (bedrijfs)artsen.

Hoewel mensen op verjaardagen en allerlei online kanalen lustig informatie delen over hun geestelijke en fysieke gesteldheid, ligt dat binnen de werksfeer kennelijk anders. Werknemers gaan er vaak onterecht vanuit dat werkgevers deze kennis willen gebruiken om van ze af te komen.

Het is een groot goed dat een patiënt in volledige openheid kan spreken met zijn arts. Vanuit meer dan tien jaar ervaring op het gebied van verzuim durf ik te beweren dat het minstens zo’n groot goed is dat de werknemer in vrijheid kan spreken met zijn werkgever.

De Wet verbetering Poortwachter is immers aangesteld om werkgever en werknemer in staat te stellen verzuimbegeleiding correct op zich te nemen.

Duit in het zakje

Binnen zo’n setting is de werkgever eerder bereid om een duit in het zakje te doen als het aankomt op (eigen bijdrage) behandelingen. Daarnaast is er meer compassie met de werknemer en tot slot is de werkgever beter in staat de werkzaamheden van de werknemer aan te passen aan zijn beperking. Dit is een wettelijke verplichting voor de werkgever, die bijdraagt aan minder loonverlies.

De praktijk is echter dat de leidinggevende het advies van de bedrijfsarts afwacht en daardoor beperkt wordt in zijn eigen handelingsvrijheid. Ook bij de werknemer overheerst wat ik noem ´Het oude denken´.

Die is als volgt samen te vatten: de dokter maakt me beter, de staat zorgt voor mijn centjes en mijn werkgever wil mij ontslaan wanneer ik ziek ben of word. De trend op het gebied van inzetbaarheid moet echter veel meer richting de behoefte gaan om personeel duurzamer inzetbaar te houden.

De slogan moet zijn ‘boeien en binden’ en dat geldt zowel in voor- als tegenspoed. De vrees van de werknemer is dus vaak onterecht.

Contact zoeken

De oplossing voor de patstelling tussen werknemer en werkgever is net zo evident als uitdagend. Zij houdt in dat de leidinggevende zelf de regie neemt bij verzuimgevallen en contact zoekt met de persoon in kwestie.

Zijn belang is immers het grootste en daarom kan hij zelfs zonder kennis van de medische aspecten in overleg met de werknemer treden over de mogelijkheden en de steun die de werknemer mag verwachten vanuit de organisatie.

Ik ben overigens benieuwd hoe Tex Gunning, Lid Raad van Bestuur AkzoNobel en als adviseur betrokken bij het project én het Manifest duurzame inzetbaarheid, daarover denkt. Wie heeft er met Ton Büchner gesproken voordat de artsen in beeld kwamen?

Eline van Stijgeren is verzuimspecialist bij de arbodienstverlener GOED

Tip de redactie