Recht uw rug, kijk blijmoedig om u heen, pak uw portemonnee en geef royaal uit. Ga lekker uiteten, koop een nieuwe flat screen, boek een extra dure reis. En u zult zien: het einde van de crisis is in zicht.

Door Arend Ardon

Waar of onwaar? De statistieken laten iets anders zien. Maar wees eerlijk, even moet de titel u een lekker gevoel gegeven hebben.

Want bent u het ook zo zat? Die continue stroom aan negatieve berichten over de economie.

We raken er in ondergedompeld: het gaat slecht, heel slecht. En als we daar maar hard genoeg in geloven kan het maar een uitkomst hebben: het gaat nog slechter.

Self fulfilling prophecy

’t Is niks nieuws. Als je in de krant aankondigt dat een bank failliet gaat, is het snel gedaan met die bank. Hetzelfde risico heeft de negatieve berichtenstroom over de economie. Niet lang geleden zat ik vrolijk in mijn auto te mijmeren of het toch niet eens tijd werd voor een andere auto.

Op dat moment hoor ik op de radio dat uit onderzoek van het CBS blijkt dat het consumentenvertrouwen fors is gedaald, in het bijzonder bij de hoogste inkomensgroep, hoger opgeleiden en mannen (dames, hartelijk dank!). Als het nog niet zo was, dan in ieder geval na dit bericht.

Prisoners dilemma

Kun je die self fulfilling prophecy ook omdraaien? Zou mijn openingstekstje waar kunnen zijn? Dat u met velen royaal gaat uitgeven, want die meneer uit dat stukje zegt dat het kan, om vervolgens vast te stellen dat de economie aantrekt? Waarna u mij als begenadigd trendwatcher op een voetstuk zou zetten waar Adjiedj Bakas jaloers op zou zijn?

Ik verwacht tenminste drie moeilijkheden. Allereerst zou uw vertrouwen in dit bericht al die andere berichten moeten overtreffen. Ten tweede zouden critici beweren dat ons systeem deel uitmaakt van een globaal systeem (maar dan kunnen we wel leren van landen als Duitsland en Zweden, die het bovengemiddeld goed doen).

En ten derde zitten we met een prisoners dilemma: we willen best uitgeven als we de economie daarmee boven jan helpen, maar dan moeten we er wel van op aan kunnen dat anderen dat ook doen. En dat vertrouwen in die ander hebben we meestal niet. En misschien hebben anderen net dit stukje niet gelezen. Brrrr…

Alles wat aandacht krijgt

Nog een poging. Terug naar de basis. Aristoteles zei: “Alles wat aandacht krijgt, groeit.” Dit pleit ervoor ons niet blind te staren op negatieve berichten, maar de aandacht te richten op wat vertrouwen geeft en de handen uit de mouwen te steken.

Welke ondernemers groeien dwars tegen de economie in? Welke lichtpuntjes zijn er zichtbaar (bijvoorbeeld dat het consumentenvertrouwen in juli weer iets gestegen is)?

Hoe kunnen we ondanks de omstandigheden toch succesvol zijn? En: hoe kun je met wat minder toch heel gelukkig zijn? Een mooie uitdaging voor de journalistiek!

Ik had trouwens die ochtend helemaal geen zin in dat nare CBS-onderzoek. Ik verlegde mijn aandacht naar die prachtige CD van Queen en hoorde voor de verandering Roger Taylor (de drummer!) zingen. I’m in love with my car. Waanzinnig

Arend Ardon is vennoot van Holland Consulting Group. Onlangs verscheen zijn boek Doorbreek de Cirkel!, over leiderschapsgedrag in taaie veranderprocessen.