Nu het tijd is om te bezuinigen praten mensen ineens minder over zichzelf en geven ze vaker ‘de ander’ de schuld.

Door Rick van Asperen

Wat is er het laatste decennium toch veel veranderd. Eerder hoorde je mensen vooral in de ‘IK-vorm’ praten toen het over hun successen ging. “IK heb een mooi rendement behaald op mijn aandelenportefeuille”, “IK heb een hogere hypotheek afgesloten omdat IK me een groter huis kan permitteren”.

Waar zijn al die IKjes van weleer gebleven nu het aankomt op het accepteren van de gevolgen van onze eigen keuzes in het verleden? Foetsie! We wijzen nu naar De overheid, De banken en Europa als grote zondebok. Waarom? Omdat ‘IK’ nu eenmaal niet graag wil bezuinigen!

Zelfvertrouwen

Dat we te bezuinigen hebben, is op zichzelf voor een groot aantal van ons niet eens het echte probleem. Wat knaagt is dat het ons aan zelfvertrouwen ontbreekt om met deze periode van tijdelijke verminderde groei om te kunnen gaan. Daarnaast zijn ze bang voor een deuk in ons ‘geslaagde’ imago.

Dit gebrek aan zelfvertrouwen is overigens niet geheel ongegrond. De huidige recessie is namelijk een weerspiegeling van de recessie die al lang geleden is gestart zich in ons af te tekenen. We zagen echter de gevolgen nog niet eerder zo duidelijk. Of we wilden deze niet zien.

Persoonlijke ontwikkeling

Eerder hoefde je amper te zaaien en toch kon je oogsten. Ook al deed je niets aan het ontwikkelen van je persoonlijke vermogens, je salaris liep desondanks steeds verder op.

Uiteraard kon je consumptiepatroon niet achterblijven. Je gaf zelfs geld uit wat je nog niet eens had. De bomen leken tot hoog in de hemel te groeien. Hoe is het destijds met de groei van uw persoonlijke ontwikkeling gegaan? Is deze meegegroeid met uw toegenomen welvaart of bent u juist in bewustzijn achteruit gehold?

Oplossen

Of je nu in september stemt op links, rechts of in het midden, realiseer je dat zij nooit op kunnen lossen wat wij met elkaar veroorzaken. Dit hebben zij in het verleden al geprobeerd. En daar betalen we nu met z’n allen gewoon de rekening voor.

Waar jij je kauwgum en sigaretten op straat gooide, maakten zij het weer schoon. Toen jij het ongemak niet wilde van carpoolen maar wel snel wilde kunnen pendelen tussen je riante villa in het noorden en je werk in het westen van het land, legden zij een derde rijstrook voor je aan. En toch zijn wij met z’n allen nog steeds niet blij! Wat zonde van al die overheidsinvesteringen in onze welvaart.

Dankbaarheid

Jaren hebben we alvast kunnen genieten van al die dingen waar we nog nooit voor hebben betaald. Onze regering vraagt ons nu om onze schulden in te lossen. Speel je hen nu de zwartepiet toe en gooi je daarom je stemgedrag radicaal over een andere boeg? Stem je uit frustratie op hen die gouden bergen in de toekomst beloven maar in het verleden nog geen zandkorrel hebben verplaatst?

Of neem je juist je persoonlijke verantwoordelijkheid en bedank je met je stem hen die alles wat je nu om je heen ziet mede mogelijk hebben gemaakt? Het is een kwestie van kiezen: focus je je op je denkbeeldige tekorten of op alle aanwezige overvloed?

Rick van Asperen is spreker, trainer en auteur van het boek ‘Egostrippen’, uitgegeven bij uitgeverij Haystack. Volg Rick op twitter.com/egostrippen en egostrippen.nl.