Oranje boven

Het is Koninginnedag en Nederland viert feest, maar helaas staat ons land er niet zo feestelijk voor. Na zeven weken onderhandelen over bezuinigingsmaatregelen werd door Wilders de stekker overigens uit de gedoogconstructie getrokken.

Door Martine Hafkamp | Fintessa Vermogensbeheer, in samenwerking met Belegger.nl

Over het hoe en waarom is al genoeg gezegd en geschreven. Feit blijft wel dat er weinig te zien en te horen valt over de veel geroemde en nog niet al te lang geleden door Balkenende wederom geprezen Nederlandse VOC-mentaliteit.

Natuurlijk hebben we de Zuid-Europese landen nog wel onze wil proberen op te leggen door te hameren op een strenge begrotingsproblematiek. Dat we dat met de nodige kilo’s boter op ons hoofd hebben gedaan, blijkt wel uit recente cijfers van Eurostat. Het gemiddelde begrotingstekort van de eurolanden bedraagt 4,1 procent, lager dan het Nederlandse tekort van 4,7 procent. De Nederlandse beurs heeft zich in lijn met andere Zuid-Europese beurzen bewogen, waardoor ons land zich steeds meer onder de PIGS lijkt te gaan scharen.

Ondernemersgeest

Helaas is van ondernemersgeest en het denken en verkennen van (nieuwe) mogelijkheden weinig te merken. In plaats van nieuw en onbekend terrein te verkennen, lijken de verschillende politieke partijen zich toch vooral in de eigen bastions terug te trekken.

Met de nieuwe verkiezingen in het verschiet is het echter onverantwoord en bijna crimineel om nu, louter en alleen om zieltjes en stemmen te winnen, te beweren dat begrotingsdiscipline slecht voor de economie is. We verkeren zo onderhand in een situatie waarin door politieke falen en bijgevolg het financiële wanbeleid van de publieke sector, de overheid de belangrijkste bedreiging voor onze economie en samenleving vormt. Dat wanbeleid is niet alleen van de laatste tijd, maar lijkt zelfs chronisch van aard.

Woningmarkt

Denk alleen maar aan de woningmarkt. Deze is volledig uit het lood geslagen door decennia van renteaftrek en huursubsidies. Daarnaast lijkt het de normaalste zaak dat miljoenen Nederlanders niet meedoen aan het arbeidsproces en afhankelijk zijn van uitkeringen. De gezondheidszorg wordt als nagenoeg gratis en grenzeloos ervaren.

Daardoor is er daar een open einde regeling ontstaan, die vooral door de verouderingsgolf het steeds groter wordende waterhoofd van de Nederlandse begroting is. Het nationale inkomen groeit niet meer, en dat kan heus een flinke tijd aanhouden. Daardoor zullen de overheidsinkomsten evenmin toenemen. Het gevolg hiervan is dat de staatsfinanciën volledig uit balans zijn. Sterker nog: de dames en heren politici zijn de controle kwijt.

IJdelheid

Als ze in al hun ijdelheid zo nog een tijdje door bakkeleien, dan krijgen we aan de uitgavenkant van de staatsbegroting, naast de hoofdpijndossiers Sociale zaken en Gezondheidszorg, er nog een geduchte concurrent bi. Dat is de rente op schuld. Die post is de laatste jaren, dankzij de voorspoedige wereldwijde economische ontwikkelingen in de jaren negentig en de idioot en kunstmatig lage rente, relatief bescheiden geworden. Maar het is eenvoudig uitrekenen wat het kost als de staat een hogere rente moet vergoeden op het herfinancieren van haar schuld, die nota bene steeds verder oploopt tot inmiddels ruim boven de 400 miljard euro.

Naar mijn mening zijn er twee oplossingen die leiden tot een duurzaam resultaat. Natuurlijk is het het beste om nu structurele hervormingen door te voeren. Deze kunnen op de kortere termijn het leven duurder maken en de huizen goedkoper, maar leiden op de langere termijn tot meer welzijn en minder pijn. In de praktijk komt dat neer op het afschaffen van woonsubsidies, het later met pensioen gaan en het rationaliseren van de gezondheidszorg en de uitkeringen (en desnoods hogere omzet- en winstbelastingen, maar zeker geen hogere inkomstenbelasting).

Inflatie

De tweede oplossing is inflatie, al is dat wat moeilijker te realiseren zo lang de euro bestaat en de Duitse economie goed blijft draaien. Het is ook maar de vraag of dat zo wenselijk is. In de praktijk komt het neer op het lenen van geld en vervolgens het aflossen van die leningen door geld bij te drukken. In feite gebeurt dat natuurlijk nu al, maar nog even en de voorheen onafhankelijke ECB, die officieel de hoofdtaak heeft de inflatie te beheersen, krijgt de expliciete opdracht om geld rond te pompen met als onderpand eeuwigdurend en nagenoeg waardeloos staatspapier.

De Duitsers hebben dit in het verleden al eens gemaakt en zijn hier dus als de dood voor. Fransen en vooral Zuid Europeanen zijn er meesters in. De Amerikanen en Britten weten ook van wanten en als we niet uitkijken, moeten wij er misschien ook aan geloven. Laten we proberen het niet zo ver te laten komen en de neuzen dezelfde kant op te krijgen; trots op ons land en wat we door (internationaal) samenwerken kunnen bereiken. Oranje boven!

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer. Zij won in 2008 de Gouden Stier voor de beursvrouw van het jaar. Volg Martine ook op Twitter.com/Martinehafkamp.

Tip de redactie