Wat was het belangrijkste nieuws de afgelopen week? Keuze genoeg: de onverhoedse redding van De Friesland Bank, de voortgaande malaise in de bouw, de oplopende werkloosheid, het niet te temperen consumentenwantrouwen, Spanje, Portugal, voor mijn part het zwijgen van het Catshuis.

Door Paul Verburgt

Maar nee hoor, het ging over twee priegelprobleempjes in het mbo: pretstudies en stageplaatsen voor illegale mbo-leerlingen.

Niet wegklikken nu, doorlezen! Leer uw bestuurders kennen.

Pretstudies

Een pretstudie is een opleiding die bij studenten erg populair is, maar waarvoor nauwelijks banen zijn. Ik citeer: dierenverzorger, artiest en mediaverwerker (wat dat ook mag zijn). De minister wil daar stevig in snijden en doet dat via de voorpagina van De Telegraaf.

Huppekee, het mbo in de verdachtenbank, want beschuldigd van een pervers trucje om met dit soort studies studenten en dus geld binnen te harken.

Het gaat natuurlijk om niks. Een handjevol inderdaad tamelijk irrelevante opleidingen die een verstandige minister met even verstandige bestuurders van ROC’s in een oogwenk had kunnen terugdringen.

Maar de toon was gezet en dus ging de voorzitter van de mbo-raad in de media uitgebreid in de verdediging en wist deze opleidingen moeiteloos te verbinden met hoge principes als de vrije studiekeuze. En de meeste studenten vonden uiteindelijk toch wel werk, ook al was het dan in een ander beroep. Alles oké dus. Minister moet niet zeuren.

Nou, dat gaat ze wel doen, want ze is zeer vasthoudend. Dat zal nog veel tijd en nodeloze energie kosten.

Illegale mbo-leerlingen

Kwestie 2. Op initiatief van Groen Links besloot de gemeenteraad van Amsterdam om voor illegaal in ons land verblijvende mbo-leerlingen stageplaatsen beschikbaar te stellen. Te beginnen bij gemeente, maar als het even kan ook bij andere bedrijven en instellingen in de stad.

Hoewel geen mens weet hoeveel illegalen er in Nederland verblijven en ik het ook erg onwaarschijnlijk acht dat het gemiddelde ROC dat van zijn studenten weet, had Amsterdam berekend dat het om 200 studenten gaat. Knap, laten we dat maar zeggen.

De morele zelfvoldaanheid van het gemeentebestuur kolkte door de media. Dat een wet stages voor illegale studenten verbiedt, telde niet. Integendeel, het verhoogde slechts het hoogstaande gehalte van het besluit. En als de inspectie een boete zou opleggen, dan zou die betaald worden door het Stoutfonds (wat een deksels brutale naam, hè mensen?!).

De droog corrigerende brief van de minister van Sociale zaken werd acuut geframed als ‘blafbrief’.

Bühne

Natuurlijk is het zuur als een illegale leerling zijn studie niet kan voltooien of moet uitwijken naar een ‘theoretische’ variant. Regel het per geval (wat wettelijk kan) en blijf weg van de bühne. Of wijzig de wet en doe niet alsof je de wereld redt.

Helaas, hoe kleiner het probleem, hoe verder het volume wordt opengedraaid. In no time is een praktisch vraagstuk een principekwestie en duikt men de loopgraven in.

Het brengt de oplossing niet dichterbij; dat behoeft geen betoog. En het doet enorm onrecht aan het mbo. Onze samenleving draait op mbo-ers. Ik neem mijn hoed af en buig diep voor al die docenten en medewerkers die dat half miljoen leerlingen van zeer uiteenlopende pluimage en capaciteit door de opleidingen heen leiden.

De echte problemen

Er zijn pretstudies, maar veel erger is de van hogerhand opgelegde onzin-ideologie van het competentiegericht onderwijs dat vooral in het mbo heeft huisgehouden.

En er zullen voor een handjevol illegalen geen stageplaatsen zijn, maar veel erger is dat er door de crisis een dramatisch tekort aan stageplaatsen aan het ontstaan is. En dan praat je over duizenden en duizenden stageplaatsen voor evenzoveel studenten.

Maar daar hoor je de dames en heren niet over. Zullen wel geen principes zijn.

Paul Verburgt was jarenlang directeur van organisaties in de publieke en private sector en werkt nu als adviseur vanuit zijn bedrijf Minimalmanagement. Hij schreef de boeken Bazenbargoens en Heel Herkenbaar. Volg hem ook op twitter: paulminimal.