Hoe vertaal je 'datalek'?

Door gebruik te maken van gratis online vertaalprogramma's lekt je bedrijf vertrouwelijke informatie.

Door Marten Zygmuntowicz (Transenter Translation Center)

Terms of Use ofwel, de gebruiksvoorwaarden, wie leest dat allemaal precies? Eerlijk antwoorden: als je het akkoord moet gaan met de ToU van een applicatie om verder te gaan, scroll je er vaak snel doorheen om jezelf voor te houden dat je het inderdaad even snel gelezen hebt.

En de voor iedereen toegankelijke en gratis online diensten zoals 'gratis grote bestanden verzenden' of 'gratis documenten vertalen'? Lees jij daar de ToU van? 

Bezit

We leven in het informatietijdperk wat betekent dat informatie zelf een enorm waardevol bezit is voor overheidsinstellingen, bedrijven etc.. Bedrijven hebben kant en klare geheimhoudingsverklaring templates liggen die dagelijks worden ondertekend voordat er ook maar 1 kilobyte aan informatie gedeeld kan worden met een tweede partij.

Op deze manier zijn de partijen er verzekerd van dat vertrouwelijke informatie niet met derden wordt gedeeld en indien dit wel gebeurt, er de nodige sancties gedaan kunnen worden tegen de partij die de geheimhoudingsverklaring geschonden heeft. Maar wat als het lek aan vertrouwelijke data binnen het eigen bedrijf ligt, onbewust door de eigen werknemers?

Techniek

Gratis online vertaaltools zijn ontzettend knappe staaltjes technologie doe het mogelijk maken om woorden, zinnen of een hele website te vertalen. De meest populaire online vertaaltools, die voor iedereen toegankelijk zijn die een internetverbinding heeft, zijn Yahoo Babel Fish, Microsoft’s Bing Translator en Google Translate, dat intussen al van en naar 69 talen vertaalt.

En hoewel de kwaliteit van deze vertalingen zwak is, geven ze wel in een oogopslag een idee van de inhoud van een tekst, ideaal om een globaal beeld te krijgen. Maar weet jij precies waar je akkoord mee gaat wanneer je gebruik maakt van een dergelijk gratis dienst?

Bank

Laten we als voorbeeld een projectmanager nemen die voor een grote internationale bank werkt met cliënten over de hele wereld. Hij krijgt op zijn mailbox een Japans document binnen.

Hij heeft de volgende ochtend een conference call met andere partijen van het project en moet ten minste een idee hebben, wat in dit document staat. De interne vertalers of een het inschakelen van een extern vertaalbureau is hier natuurlijk niet nodig, denkt hij.

Het is een klein documentje en hij heeft geen tijd om te wachten totdat het helemaal vertaald is. De Projectmanager grijpt op dat moment, zoals hij wel vaker doet in zulke situaties — naar Google Translate en krijgt een instant vertaling. Trots op zichzelf dat hij zelfstandig het probleem heeft opgelost.

Voorwaarden

Maar wat gebeurt er als je op de knop ’vertaal’ drukt? Vanzelfsprekend, gaat de gebruiker automatisch akkoord met de gebruiksvoorwaarden van Google.

Vooral paragraaf 11 is een aanrader om eens door te nemen: ‘Door het ver- schaffen, posten of afbeelden van de Content verleent u Google een eeuwigdurende, onherroepelijke, wereldwijde, royaltyvrije en niet- exclusieve licentie om Content die u verschaft, post of afbeeldt door of via de Diensten, te verveelvoudigen, bewerken, wijzigen, vertalen, openbaar maken, in het openbaar uit te voeren en te verspreiden. (...)’

Schending

De projectmanager heeft dus door het drukken op de vertaalknop de geheimhoudingsverklaring met de Japanse client geschonden en vertrouwelijke data in het publieke domein gegooid. De vraag is hoeveel werknemers er dagelijks argeloos gebruikmaken van gratis online vertaaltools en wat voor hoeveelheden vertrouwelijke data lekt daardoor?

Hoe vaak worden geheimhoudingsafspraken geschonden, alleen omdat werknemers niet bewust zijn van het risico dat het gebruik maken ‘gratis’ tools met zich meebrengt?

Wij weten niet precies wat giganten als Google en Microsoft doen met de verzamelde informatie. Wel zien we dat Google druk bezig is met het opbouwen van een informatie-imperium.

Leak

De corporatie doet dat door middel van haar diensten zoals Youtube (muziek en video voorkeuren van gebruikers), Google zoekmachine (zoekvoorkeuren), Gmail en Google + (persoonlijke informatie), Google Maps (de gehele wereld op foto), Google Docs (inzicht in grote hoe- veelheden literatuur) en Google Translate, waarmee dagelijks grote hoeveelheden content samen met bedrijfsgevoelige informatie worden verkregen. En nu maar hopen dat de volgende Leak geen Google Leak is.

ik zou willen adviseren om eens samen met de IT-afdeling te controleren hoe vaak per dag gratis online vertaaltools worden gebruikt binnen het bedrijf en aan alternatieven te denken.

Marten Zygmuntowicz is als Key Account Manager werkzaam bij Transenter Translation Center.

Tip de redactie