Nationale culturen spelen geen enkele rol wanneer het over zaken gaat, zo blijkt op een congres in Taipei.

Door Rob Wagenaar

Deze week ben ik Taipei, hoofdstad van de Republic of China, ook wel Taiwan genaamd. Een prachtig eiland. Maar wel een plek op de wereld waar zowel aardbevingen, tyfoons en tsunami’s tot risico’s van alle dag horen. 

Ik bezoek daar een congres van een vereniging van management consultants waar ik aan meewerk. Er komen de 32 nationaliteiten bij elkaar komen. Werkt dat eigenlijk zo’n smeltkroes van culturen en talen? Of is het vooral interessant?

Een behoorlijk deel van de groep die hier bijeen komt, kent elkaar redelijk. Het zijn Trustees- afgevaardigden- van nationale verenigingen. Alle Trustees samen (het zijn er nu 64) vormen het hoogste orgaan van de wereldwijde “council”.

Stemmen

Er wordt deze week over allerlei zaken gesproken en gediscussieerd. Zaterdagochtend is er dan zogeheten 'business meeting' waarin over resoluties wordt gestemd. Dat vormt dan tevens het besluit van het jaarlijkse congres. Nieuwe Trustees worden door nationale collega’s of door anderen snel ingewerkt in de rituelen en regels van dit gezelschap.

Je bent bezig van de vroege ochtend tot de late avond. En er is ook altijd een groep die dan nog een drankje laat aanrukken. In de loop van de jaren heb ik mij steeds verwonderd over de effectiviteit van deze groep.

Nationale culturen spelen geen enkele rol wanneer het over ”zaken“ gaat. Verbindingen worden gemaakt met medestanders en het maakt dan niets uit wat iemands nationaliteit is.

Talen

Ik moet me vaak inspannen om te bedenken uit welk land Michal ook al weer was. Maar er zijn ook opvallende observaties te maken. China bijvoorbeeld is lid sinds een jaar of 5. Hier in Taiwan is een grote groep Chinezen, zo’n 15. Zeer teleurstellend is de talenkennis van de Chinezen. Kan je met de Iraniër makkelijk in het Engels over van alles en nog wat spreken, slechts 1 Chinese dame is het Engels wat machtig.

Het gevolg: er is steeds een aparte discussiegroep voor de Chinezen en zij brengen hun eigen tolk mee om niet alles van de plenaire presentaties te missen. De Amerikaan, een oud beroepsmilitair, voldoet aan de meeste vooroordelen; zelfs zijn shirt zie je meer in Florida dan elders op de wereld. Toch weet je: als ik deze go-getter op mijn hand heb, dan gaat er wel wat gebeuren!

Nigeria

De Japanners zijn er niet altijd, maar ook onzichtbaar en erg bescheiden. Uit Nigeria is er steeds weer een andere groep van 4 of 5 mannen. Op de een of ander wijze wil Nigeria de jaarlijkse fee ook graag in cash betalen! Dat kan, geen probleem! De Angelsaksen hebben de neiging te overheersen, al was het maar omdat zij een taalvoorsprong hebben.

Soms zie je het oude Britse wereldrijk weer volop levend zijn met Australië, India, Canada, Zuid Afrika en UK zelf. Maar toch zijn dit randverschijnselen.

Een ieder weet waarom hij of zij hier is, spendeert vrijwilligerstijd en geld en werkt dus mee aan de doeleinden van de organisatie. Verhalen over onderlinge verschillen en culturen zijn er voor bij het diner.

Premier

Taiwan doet het niet voor niets goed heb ik deze week gemerkt. Niet alleen is het congres perfect georganiseerd, ook hebben wij tijdens het congres al de vice-president, de premier en een Taiwanese minister op bezoek gehad. Dat hadden we in Nederland niet voor elkaar gekregen als vereniging!

Rob Wagenaar is organisatieadviseur. E-mail rob.wagenaar@wagenaarhoes.nl