Het politieke gekrakeel in zowel Europa als de Verenigde Staten bepaalt al weken het sentiment op de beurzen.

Door Martine Hafkamp | Fintessa Vermogensbeheer, in samenwerking met Belegger.nl

Terwijl er heel belangrijke kwesties moeten worden opgelost, lijken de diverse kampen en landen toch vooral dwars te liggen en zich in de loopgraven te verschansen. Daardoor zetten de financiële markten hun vraagtekens bij de politieke wil om tot een oplossing te komen.

Er wordt in Europees verband veel belang gehecht aan het doordrijven van de eigen zin en het zo rooskleurig mogelijk voorstellen van zaken om het electoraat tevreden te houden.

Natuurlijk mag er in een discussie best stevig worden ingezet, maar er moet wel constructief worden onderhandeld. De insteek zal altijd moeten zijn om er uiteindelijk samen uit te komen.

Griekenland

Hoe het populisme hoogtij viert, kwam in eigen land naar voren uit de Babylonische spraakverwarring die ontstond naar aanleiding van de Eurotop waarin een akkoord werd bereikt over additionele steun aan Griekenland.

Waar de overige regeringsleiders uitgingen van een steunpakket ter grootte van 159 miljard euro, vertelde premier Rutte de Nederlandse kiezer dat een bedrag van 109 miljard euro zou volstaan.

Minister van Financiën De Jager breide de boel vervolgens recht door in een wollige brief tekst en uitleg te geven. De misser van Rutte moest verbloemd worden door te goochelen met bedragen, jaartallen en tijdvakken.

Bijdrage

Om de belastingbetaler te ontzien worden (Nederlandse) banken geacht op vrijwillige basis een bijdrage te leveren, maar pensioenfondsen hoeven dit niet. Aan het feit dat deze laatste van een herstructurering van de Griekse schulden wel degelijk de gevolgen zullen ondervinden, omdat er op beleggingen zal moeten worden afgeschreven, wordt gemakshalve voorbij gegaan.

Laten we niet vergeten dat ons ruim een jaar geleden nog werd voorgespiegeld dat steun aan Griekenland zelfs profijtelijk zou zijn voor Nederland!

In de Verenigde Staten is de situatie niet veel beter. De dreigende afwaardering van de Amerikaanse kredietwaardigheid doet bij de heren en dames politici de besluitvorming niet versnellen.

De discussie tussen Republikeinen en Democraten gaat in de Verenigde Staten niet zo zeer over de verhoging van het schuldenplafond, maar veel meer over de toekomstige rol van de overheid.

Politieke crisis

In Europa en aan de andere kant van de Atlantische Oceaan zijn politieke leiders in de greep van de kiezer niet in staat om beslissingen te nemen. Daarmee is de schuldencrisis verworden tot een politieke crisis.

Dat is mijns inziens kwalijk, omdat het een verlammend effect heeft terwijl in tijden van nood juist daadkracht wordt verlangd. Simpel geredeneerd zijn schulden, hoe groot dan ook, op zich oplosbaar. Waar een wil is, is immers een weg. Helaas lijkt die (politieke) wil en daadkracht te ontbreken.

Op zich is dat verwonderlijk, want hoezeer de politiek ook gedreven lijkt door populisme en korte termijn retoriek, toch heeft diezelfde politiek wel degelijk baat bij een structurele oplossing. Inhoudelijk inzicht zal er waarschijnlijk wel zijn, maar het overzicht lijkt te ontbreken.

Lange termijn

Politiek leiders hebben bovendien een verantwoordelijkheid voor de lange termijn. Daarom is dit zeker geen moment voor politieke spelletjes. Het gaat immers om de euro’s en dollars in ieders portemonnee!

Voorlopig kies ik voor veiligheid en blijf ik bescherming zoeken in aandelen en obligaties van bedrijven die financieel solide in elkaar zitten.

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer. Zij won in 2008 de Gouden Stier voor de beursvrouw van het jaar. Volg Martine ook op Twitter.