Veel passie, weinig pegels

Het is nu vakantie voor ongeveer iedereen, alleen niet voor veel uitvoerend kunstenaars. Vooral in het populaire genre, maar ook in het klassieke segment wordt in de zomermaanden druk doorgewerkt.

Door Rob Wagenaar

Festivals, zomerspecials, optredens in de buitenlucht: het zich ontspannende volk dient vermaakt te worden. En het werk dat naar je toe komt, moet je pakken. Anders is het echt droog brood!

In de steeds groter wordende groep zelfstandigen vormen de uitvoerend kunstenaars, vooral musici, een bijzonder segment. Zij zijn van kinds af aan volledig geobsedeerd door hun kunst en steken heel veel vrije tijd in hun kunstenaarschap. Of het nu de viool is, of de harp, de gitaar of drums, of het nu dans of zang betreft, je hebt een passie en daar ga je helemaal voor.

School is echt bijzaak. Wanneer het kan en je bent goed genoeg dan kies je voor de hoogst mogelijke opleiding, het conservatorium of een andere hogere beroepsopleiding in je kunstsoort.

En dan, wanneer je al minstens 15 jaar elke dag vele uren met je kunst bezig bent geweest en je een niveau hebt bereikt waardoor je tot een kleine minderheid behoort, dan kan je echt aan de slag en je beroep maken van je kunst.

Illusie

Maar, - en velen weten dat heel goed- behoorlijk geld verdienen is een illusie voor ca. 90 procent van de afgestudeerden. Het is gewoon heel moeilijk om als uitvoerend kunstenaar (musicus bijvoorbeeld) een redelijke boterham te verdienen.

Ik noem wat cijfers. Als je in een behoorlijke popband speelt, zeg de top-100 in Nederland, dan is dat toch vooral als hobby te zien. Het aantal optredens maal de vergoeding per optreden komt niet uit boven de 10k bruto per jaar.

Als je in een top band zit, zeg de top-10 van NL dan heb je als gemiddeld bandlid kans op 400 tot 600 euro per optreden.

En dat is dan bruto en exclusief reis en verblijfkosten die lang niet altijd vergoed worden. 40 optredens per jaar is al veel. De rekensom kunt u zelf maken. Je kunt daar niet van leven. Een ander voorbeeld is een muzikant in een musicalorkest. Die kan veel optredens doen, maar de vergoeding is navenant: 120 euro per avond is al veel.

De echte bruto uurtarieven (inclusief repeteer- en reis uren) liggen vaak onder de € 20 . En in de klassieke sector is het nog erger.

Conclusies

Ik trek hier een paar conclusies uit:
1. Uitvoerende kunstenaars worden in Nederland niet redelijk betaald
2. In deze wereld is het aanbod kennelijk zo overvloedig dat deze prijzen het resultaat zijn.
3. De passie om te willen optreden is zo groot, dat geld verdienen ondergeschikt wordt.

De excellente gepassioneerde kunstenaar die een innerlijke drang heeft om in zijn vak te willen blijven werken, moet dus maar uitzoeken hoe hij of zij zich daarmee kan onderhouden. Het is een mirakel dat dit voor velen toch nog lukt.

Bijbaantjes, lesgeven, gewoon vrij arm leven, familiesupport, echtelijke steun, kortom men vindt zijn wegen. Leve de uitvoerend kunstenaar zou ik willen zeggen. En dank dat zij het voor ons willen doen.

Bizar ook dat het in andere entertainmentsegmenten ( ik denk bijvoorbeeld aan voetbal) zo totaal anders ligt.

Rob Wagenaar is organisatieadviseur. Email rob.wagenaar@wagenaarhoes.nl

Tip de redactie