Eurocrisis leert regeringsleiders belangrijke les

Behalve dat Griekenland gered is, beseffen Europese leiders dat belasting- en begrotingsbeleid geen nationale zaak is. Dat is pure winst, betoogt hoogleraar financiële economie Sylvester Eijffinger. 

Het feit dat de Duitse banken bereid waren 30 procent op de Griekse staatsschuld in hun boeken af te schrijven, geeft aan dat mijn voorbeeld van afgelopen week aardig realistisch was.

Het zijn vooral de Franse banken die tot het laatste toe weerstand hebben geboden en uiteindelijk door de bocht zijn gegaan met een afschrijving van 20 procent.

Op zich is het compromis tussen Sarkozy en Merkel de basis geweest voor het reddingsplan voor de euro. Ik begrijp de negatieve commentaren door sommige collega’s en kranten niet zo goed, omdat dit reddingsplan echt het maximaal haalbare was.

Natuurlijk ik had naast de flexibilisering van het Europese noodfonds EFSF ook graag een ophoging van het noodfonds gezien, maar ik denk dat dit een brug te was voor de regeringsleiders uit Duitsland, Nederland en andere landen die netto-betalers zijn en vooral grote problemen zagen om deze ophoging aan hun bevolking te verkopen.

Gerust gesteld

Het reddingsplan heeft de financiële markten voldoende gerust gesteld niet alleen ten aanzien van Griekenland, Ierland en Portugal, maar ook ten aanzien van Spanje en Italië getuige de afnemende renteverschillen van deze landen met Duitsland en Nederland en heeft de euro toch gered ondanks de negatieve commentaren.

Het is nu belangrijk voor de eurozone om te werken aan een versterking van de beleidscoördinatie door versterking van het Stabiliteitspact; zowel in termen van de correctieve arm – door het opleggen van automatische sancties – als van de preventieve arm – door de invoering van het Europese semester waarbij regeringen de Europese Commissie vooraf inzage geven in hun voorlopige begrotingen. Wij zijn er dus nog niet.

Gelukkig is de acute eurocrisis bedwongen en het besef neergedaald bij de Europese regeringsleiders, dat men het belasting- en begrotingsbeleid niet meer als een nationale zaak kan beschouwen, maar moet zien als een gemeenschappelijke Europese aangelegenheid. Dat is pure winst.

Tip de redactie