Een maatpak op kosten van de fiscus

Met het inrichten van een dressroom op kantoor kan een maatpak zomaar op kosten van de fiscus gedragen worden.

Door Arjan Thomassen

Om uw functie uit te kunnen oefenen maakt u mogelijk kosten. Te denken valt onder andere aan vakliteratuur, reis- en verblijfkosten, werkkleding, kosten van sollicitatie, gereedschappen, muziekinstrumenten, gesprekskosten telefoon en/of vakbondslidmaatschap.

Kosten die u tot het aangiftebiljet inkomstenbelasting 2000 nog als beroepskosten kon opvoeren. Bij de invoering van de nieuwe inkomstenbelastingwet in 2001 schrapte de wetgever deze aftrekbare kosten.

Het achterliggende argument daarvoor was dat, als er al kosten gemaakt moesten worden, de werkgever bereid zou moeten zijn deze kosten voor zijn rekening te nemen. Die uitgaven worden immers gemaakt in het belang van de werkgever.

Advocaat

Neem nu de werkkleding. Mag bijvoorbeeld een financiële dienstverlener (bijvoorbeeld de accountant, advocaat of bank) de kosten van een net pak voor zijn aanstormende talenten vergoeden? Neen, de wetgever heeft ook daar weer paal en perk aan gesteld.

Dit om een grens te trekken tussen echte werkkleding en werkkleding die ook buiten werktijd bruikbaar is. Onder strikte voorwaarden geldt er een nihilwaardering. In eerste instantie is dit van toepassing op kleding die uitsluitend of nagenoeg uitsluitend geschikt is om tijdens de vervulling van de dienstbetrekking te worden gedragen.

Werkplek

Daarbij moet het dan ook kleding betreffen die ter beschikking wordt gesteld (blijft dus eigendom van de werkgever) welke op de werkplek moet worden gedragen. Denk aan het uniform van de politieagent, brandweerman, piloot, militair en stewardess, maar ook de sloof van een horeca-medewerker, het jasschort van de slager en de doorwerkjas in de bouw.

De nihilwaardering is ook van toepassing op kledingstukken die zijn voorzien van een of meer duidelijk zichtbare, aan de werkgever gebonden beeldmerken met een oppervlakte van tenminste 70 vierkante centimeter. Denk hierbij aan de polo’s en broeken met logo’s die veelvuldig worden gedragen door werknemers in de detailhandel.

Net pak

De laatste categorie ziet op gewone kleding die, zoals dat zo mooi gezegd wordt, dienstbaar is aan de vervulling van de dienstbetrekking. Denk daarbij aan het nette pak van de hiervoor genoemde aanstormende talenten. Nu wordt het interessant: er geldt een nihilwaardering als de kleding achterblijft op de plaats waar de arbeid wordt verricht.

Het maatkostuum van de advocaat vormt dan ook geen onderdeel van zijn beloning als hij ’s morgens in zijn slobbertrui de praktijk binnenwandelt, zijn aldaar klaarhangend maatpak aantrekt, aan het werk gaat en om 17.00 uur in zijn slobbertrui huiswaarts keert. Het inrichten van een dressroom op kantoor is derhalve te overwegen.

In plaats van de eerste 15 minuten verspillen bij de koffieautomaat, starten we ’s morgens met een gezamenlijke fiscaal vriendelijke omkleedpartij.

Prostitutie

Al pratende over werkkleding is het tenslotte vermeldenswaardig dat de staatssecretaris van financiën in het verleden zelfs oog heeft gehad voor de kleding die door prostituees wordt gedragen.

Hoewel het vaak om kleding van geringe omvang gaat, welke –zoals hij aangeeft- in het uitgaansleven ook vaak openlijk wordt gedragen (hoe weet hij dat?), houdt de staatssecretaris (heel verstandig) een slag om de arm: “ik sluit evenwel niet uit dat in een aantal gevallen voor een deel van de kleding wel aannemelijk is te maken dat deze alleen geschikt is om als prostituee te dragen”.

Zuinig besluit de staatssecretaris: “de bewijslast terzake is buitengewoon moeilijk en rust bij de belastingplichtige”. Ik benijd de rechter die het pleidooi van de prostituee hierover mag beoordelen!

Arjan Thomassen is belastingadviseur bij Accredo Belastingadviseurs BV te Eindhoven en is daarnaast als parttime universitair docent Belastingrecht verbonden aan Maastricht University. Volg hem ook op Twitter.com/athomassen60.

Tip de redactie