Vreemde monniken in bankenland

Banken zijn wereldvreemd, maar ze komen ermee weg.

Door Frank Wijn

Achttien jaar heb ik bij verschillende banken in Nederland gewerkt. Ik kan dus niet zeggen dat ik er niet aan “meegewerkt heb”. Eind 2007 hield ik het eindelijk voor gezien. Ik kreeg het niet langer meer aan mezelf verkocht. Binnen enkele maanden brak de bankencrisis uit, maar dat zou toeval kunnen zijn.

Natuurlijk kan ik nu, achteraf, een boom opzetten over de exorbitante bonussen in deze branche, zelfs bij slecht presteren. Of de combinatie van staatssteun en bonussen. Maar daar zijn de afgelopen maanden al genoeg inkt en spreekkoren aan besteed.

Het zijn niet de megabonussen die deze branche bijzonder maken. Immers ook de topbestuurders van de overige AEX bedrijven kunnen er wat van. Nee, het DNA-verschil zit ‘m in geheel iets anders.

Automatische incasso

Stel je eens voor….. een tientallen miljarden jaaromzet die je gehéél door automatische incasso naar je toe kunt harken. Geen facturen sturen, waar ontevreden klanten over kunnen steggelen. Nee, gewoon één druk op de knop en de omzet is binnen.

Of zoals een directievoorzitter mij eens toefluisterende bij de interne bespreking van de jaarcijfers: “Als we in de zomermaanden onze 40.000 medewerkers met onbetaald verlof zouden sturen, dan zouden dat onze best renderende maanden van het jaar zijn”. Een normaal bedrijf zou dan failliet gaan!

Offertes

Of wat te denken van de “commerciële aanbiedingsbrieven” die ze bankoffertes noemen. Indien een zakelijke klant een bedrijfsfinanciering nodig heeft, dan moet hij ook tekenen voor de volgende voorwaarde: “De bank kan te allen tijde de voorwaarden en condities éénzijdig en zonder overleg aanpassen”.

Stel je eens voor… je koopt een nieuwe auto en de dealer schrijft in zijn offerte. “Deze auto kost 30.000 euro, maar als bij aflevering de zon schijnt, kost 'ie 35.000 euro”. Hij zou niet veel verkopen, banken wel.

Solvabiliteit

Ook bijzonder. Onder het mom van "meer rendement maak je door meer risico te nemen", gingen banken extreme risico's aan met de inmiddels bekende gevolgen van dien. Toch bleef de solvabiliteitseis voor de banken (slechts) 8 procent.

Zakelijke bankklanten moeten een solvabiliteitsbuffer van 25 tot 35 procent aanhouden, anders krijgen zij de gevraagde bankfinanciering niet. Dat is niet alleen met twee maten meten, maar ook nog eens de laagste lat voor jezelf hanteren.

Tarieven

Tot slot: een van de Nederlandse grootbanken heeft in 2010 de tarieven voor zakelijk betalingsverkeer tot 100 procent duurder gemaakt en in 2011 nog eens verhogingen tot 227 procent doorgevoerd.

Probeer dat maar eens te doen als gemiddelde MKB-onderneming. De klanten vluchten dan natuurlijk boos, gillend en onthutst weg. Zo niet bij banken.

Het bekende gezegde luidt: “Gelijke monniken, gelijke kappen”. Mijn stelling is echter dat deze branche een wereldvreemde monnik is en zéker geen gelijke.

Frank Wijn is oprichter van Wijn Bancair Advies en werkte 18 jaar bij diverse financiële instellingen. Zijn motto: maak klanten minstens zo slim als de bankier, liefst slimmer. En maak bankzaken transparanter, liefst goedkoper! Volg Frank ook op Twitter.com/frankwijn1

Tip de redactie