De redding van Nederland

Als u het niet verder vertelt, heb ik een nieuwtje voor u. Ik werk in het diepste geheim aan de redding van Nederland. Ja, daar wordt u stil van. Aan de andere kant mag u ook best iets van mij verwachten.

Door Paul Verburgt

Net als andere columnisten ben ik behept met een fenomenale intelligentie en een fabelachtig vermogen de meest ingewikkelde problemen op te lossen. Ik dek dat doorgaans een beetje toe, want voor je het weet ben je het contact met je omgeving kwijt.

Soms echter moet je je rug rechten en alle bescheidenheid terzijde schuiven. Dan zijn er hogere belangen aan de orde. Zoals nu.

Premier

We moeten Nederland teruggeven aan de Nederlanders, aldus onze premier. Eng nationalisme, oordeelden de linkse partijen. Prima, smijt criminele allochtonen het land maar uit, vonden de rechtsen. Ik oordeel niet zo snel.

Ik vermoedde dat onze minister-president bezig was de bevolking voor te bereiden op een nationale calamiteit. Ongerust wachtte ik op een volgende boodschap uit het torentje. Een week later kwam die: we moesten rekening houden met Belgische toestanden! Meer had ik niet nodig.

Onze eerstverantwoordelijke liet ons weten dat er kwade elementen doende zijn om ons vaderland te verkwanselen. Kort erna maakte hij bekend er voorlopig het zwijgen toe te doen. Het ging toen weliswaar om die gevangen genomen helicoptermilitairen, maar ik wist voldoende.

Op de schop

Door de manier waarop onze MP in de camera keek, was het me zonneklaar dat hij zich in het bijzonder tot mij richtte en mijn persoonlijke hulp inriep. Halve maatregelen zouden niet meer volstaan. Het land moet op de schop. ‘Help me, want ik kan geen kant op door het gedoogakkoord!’

Niet lang daarna heb ik de fundamenten gelegd voor een opnieuw verenigd, hersteld vaderland. Ik heb aansluiting gezocht bij onze volksaard die geschraagd wordt door twee (de enige twee) passies, voetbal en het weer.

Voetbal

In de eerste plaats moet er een ander staatshoofd komen. Een Koning Voetbal. Het treft dat de koningin op het punt van aftreden staat en dat de kroonprins maar één echte interesse heeft, voetbal. Eén en één is twee.

“Een vondst, Paul, dank je. Troonredes, privé etentjes met dictators, verschrikkelijk. Ik wil ballen!”. Aldus WA die ik zojuist even heb gepolst. Groot man.

Lekgeprikte fietsbanden

Komen we op het parlement. Bij de notaris liggen de statuten voor De Partij van het Weer. Niet van de Partij van het Mooie Weer. Er is ten slotte ook geen Partij van de Lichte Arbeid of een Partij van de Aaibare Dieren. Gewoon Partij van het Weer.

Onze doelstelling is de kiezers te verenigen die … ik zal het eenvoudig zeggen, iets met het weer hebben. Alle Nederlanders dus. Hebt u ‘m?!

Geef nu uw fantasie de vrije loop. Laat tot u doordringen wat voor nationale beweging de partij op gang zal brengen. Saamhorigheid ligt binnen handbereik. De gevestigde partijen zullen leeglopen als lekgeprikte fietsbanden.

Rust

Praten over het weer geeft rust en bevordert de gemeenschapszin. Niemand heeft schuld aan regen of sneeuw noch kan iemand aanspraak maken op het doen schijnen van de zon.

Voor de ouderen zullen speciale werkgroepen in het leven worden geroepen, op gemeentelijk niveau voorlopig, om na te praten over de winters van vroeger die altijd streng waren. Voor de jongeren zal de partij elke minuut de temperatuur twitteren, zo nodig aangevuld met bijpassende popsongteksten.

De integratie zal met sprongen vooruit gaan. Hoofddoekjes zullen verdwijnen uit het straatbeeld. Het regenkapje komt weer terug.

Leegloop

Met trefzekere slogans zullen we de kiezers van de huidige partijen tot overstappen bewegen. ‘Daar gaan we weer!’ voor de PVV-achterban. ‘Weer of geen weer’ voor de boeren en plattelanders die het CDA zijn toegedaan.

‘Dit is geen weer om te werken’ (PvdA), ‘de gewone man is weer de dupe’ (SP), ‘alleen de zon gaat voor niets op’ (VVD), ik noem er een paar.

Voorzitter

Weervrouw Helga van Leur wordt partijvoorzitter. Voor de sollicitatiecommissie was haar toon alsof iedereen niet goed bij zijn hoofd is, van doorslaggevende kwaliteit voor deze functie. Ik zelf wordt leider van de partij, omdat ik vanwege mijn totale onverschilligheid voor het weer (ik rijd altijd auto) voor alle geledingen aanvaardbaar ben.

Jan Nagel hing uiteraard ook aan de telefoon, maar die zal dat nooit meer doen. Bij ons tenminste.

Anders

Alles wordt anders. De zendtijd voor politieke partijen kan verdwijnen: de weerberichten zijn voortaan tevens partijuitzendingen. Het begin van de seizoenen worden nationale feestdagen, ijsvrij wordt een grondrecht. De winkeltijden volgen voortaan het dag/nachtritme.

Aan de sociaal-economische paragraaf wordt nog gewerkt, maar ik kan alvast onthullen dat de bijstand wordt vervangen door een automatisch uitklapbare paraplu. Het progressief belastingtarief wordt gekoppeld aan de stijging van de zeespiegel. En zo kan ik nog uren doorgaan.

Wereld

In enkele jaren zal een nieuw Nederland verrijzen, met Koning Voetbal op de troon en de Partij van het Weer op het pluche.

Ondertussen werk ik ook aan de hervorming van de rest van de wereld.
Ik moet nu stoppen. Obama belt zo.

Paul Verburgt was jarenlang directeur van organisaties in de publieke en private sector en werkt nu als adviseur vanuit zijn bedrijf Minimal Management. Hij schreef de boeken 'Bazenbargoens' en recentelijk 'Heel Herkenbaar'

Tip de redactie