De slechte start van het beursjaar 2016 verbaast sommige Amerikaanse analisten niet: dat gebeurt wel vaker in een jaar dat Amerikanen een nieuwe president kiezen.

De Amerikaanse Dow Jones-Index staat na de eerste week van februari op een verlies van 7 procent in 2016. Malaise in China? Olieprijs omlaag? Groeivertraging in de Verenigde Staten?

Nee, we zitten in een verkiezingsjaar voor de Amerikaanse president. Dat betekent onzekerheid en daar houden beleggers niet van. Althans, zo verklaart adviesbureau S&P Capital IQ het slechte beursjaar 2016, meldt zakenkrant The Wall Street Journal.

Sinds de Tweede-Wereldoorlog zijn Amerikaanse aandelen gemiddeld genomen 1,4 procent gezakt in het achtste jaar van een presidentschap, aldus S&P Capital IQ. Het gaat hier dus om presidenten die twee termijnen hebben gehad en niet meer herkozen konden worden.

President

Amerikaanse analisten zijn gek op statistieken die de presidentiële cyclus afzetten tegen de prestaties van de beurs.

Een bekende wijsheid is dat het derde jaar van een Amerikaanse president goed is voor de beurs, want dan verhogen presidenten doorgaans de uitgaven om de economie een steuntje in de rug te geven voor het komende verkiezingsjaar.

Maar hoe zit dat met een Amerikaanse president die in z'n tweede termijn zit en niet meer herkozen kan worden?

Hoewel hier minder historische voorbeelden zijn - Dwight Eisenhower (1959), Ronald Reagen (1987), Bill Clinton (1999), George Bush (2007) - was het saldo ruim 8 procent positief, stelde beursblog seeitmarket medio 2015.

Afgelopen jaar was het zevende zittingsjaar van president Obama. Dat had dus een goed beursjaar moeten worden. Helaas verloor de brede S&P-500 Index afgelopen jaar 0,7 procent (exclusief de herinvestering van dividenden).

Statistiek

Het probleem met statistieken die een bepaald jaar tot een historische winnaar of verliezer verklaren, is dat beleggers daar weinig aan hebben als ze één specifieke gok doen. Dan zegt de gemiddelde historische opbrengst namelijk niets.

Om te profiteren van statistische effecten moet een belegger consequent dezelfde strategie uitvoeren. In het geval van de Amerikaanse presidentsverkiezingen betekent dit dat een belegger minstens vijf of zes keer op 'het derde jaar' moet inzetten om daar profijt van te hebben. Een levenstaak.