Het mag. Na kort e-mailverkeer met mijn tante uit Argentinië heb ik toestemming gekregen om over haar eigenaardigheid uit te weiden. Wie onderstaand verhaal liever niet leest en gelijk de verse linkjes wil bekijken, plezier ik hier met drie voortreffelijke games: 1, 2 en 3. Alsjeblieft. Terug naar het verhaal. Mijn tante heeft een 'spoorbrugfobie'. Een wat? Angst om onder open spoorbruggen te lopen terwijl op dat moment treinen over de brug rijden.

Haar fobie is misschien niet eens zo raar, maar de reden van mijn tantes gedrag is wel bijzonder. Ze mijdt open spoorbruggen (bruggen met metalen roosters) omdat ze niet langer urinespetters en ander toiletafval op haar hoofd wil hebben. Net als in Nederland, beschikken de Argentijnen ook over deze bruggen. Tot ergernis van mijn tante.



Tweemaal is mijn tante onder zo'n brug doorgelopen toen ze een douche van zure druppels over haar heenkreeg. Het regende op dat moment niet. Het was een kurkdroge dag. Driemaal raden. De passagierstrein was net het station uitgereden en waarschijnlijk kon een reiziger zijn behoefte niet langer ophouden. Toen ie doortrok trof ie mijn tante. Als dit je eenmaal en zelfs tweemaal overkomt dan kan ik het goed begrijpen dat je even wacht voordat je onder een spoorbrug doorloopt wanneer de trein er overheen raast. Het blijft wel een raar gezicht; stilstaan voor de ingang van een spoorbrugdoorgang. Zijn er meer mensen die dit ooit hebben meegemaakt?







Yoshe Polak