Het voelt vreemd aan. Ik ben mijn eigen laptop kwijt. Mijn vertrouwd computertje wordt helemaal ondersteboven gehaald op dit moment. Maandagmiddag was het al zuchten en kreunen en in de avonduren liep hij definitief op zijn laatste benen. Gelukkig lopen op het kantoor van mijn man een paar knappe koppen rond die de laptop van vers bloed voorzien. Maar ja, leuk is het niet. Het is een tijdrovende bezigheid. Jullie mailtjes kan ik niet lezen en ik moet vertrouwen op de bookmarks die ik in mijn hoofd heb opgeslagen. De bookmarks uit mijn hersenpan die me nu te binnenschieten zijn deze en deze (wat vreten deze bruiden uit?). Alsjeblieft, sorry voor het ongemak.







Yoshe Polak