Duizendmaal sorry dat ik mijn log verslons (vanaf volgende week weer up and running). Ik houd niet van een beschuldigend vingertje, maar om duidelijkheid te scheppen wijs ik wel de hoofdschuldige aan; de Olympische Winterspelen. Het werkt ontzettend verslavend. Vooral wanneer 'we' medailles winnen. Zaterdag Erben en Jan naar de overwinning geschreeuwd (helaas niet gelukt, wel brons!) en zondag vol spanning naar Ireen en Marianne zitten kijken. Fantastisch Marianne!





Via deze weg wil ik je van harte feliciteren en complimenteren hoe je je zenuwen de baas bent gebleven. Wat leefde ik met je mee toen ik je zondag zag ijsberen op het middenterrein. Zenuwachtig kijkend naar het scorebord. Oh, oh, oh... ik ben in de tussentijd wel driemaal naar de wc gegaan. De spanning werd mij ook te veel, tot de ontlading; GOUD! GOUD! GOUD! Ik heb gesprongen, gejuicht en gejoeld! Echt fantastisch! Opnieuw goud! Dikke kus vanuit Zeeland. Enneh... laat ze maar kletsen hoor, ik vind het prima dat je je afzonderde met een mobieltje aan je oor. De perfecte voorbereiding; een mental-coach aan je oor voor een laatste peptalk.

Yoshe Polak