De kamers zijn verwaarloosd. De armoede is aangrijpend. Toch zie ik bij menig Cubaan een glimlach op het gezicht. Het belangrijkste apparaat, hét contact met de buitenwereld, is de televisie. Het deert de Cubaan niet dat hij geen behang aan de muur heeft, geen buitenlicht heeft en de kamer ruikt naar betonrot. Zolang zijn grootste wens maar in vervulling kan gaan; ongegeneerd naar een honkbalwedstrijd kijken. Prachtige fotoreportage.





Yoshe Polak