Ik haat oud & nieuw. Ik haat oud & ik haat nieuw. Maar met name haat ik oud. Ik haat oliebollen. Ik haat terugkijken. Ik haat vooruitblikken. Ik haat goede voornemens. Ik haat vuurwerk. Ik haat weke appelflappen die verkwijlen in je mond. Ik haat conferences met een lange, stoffige baard. Ik haat klokken die twaalf slagen slaan.

Ik haat kunstmatige gecreëerde momenten waarop ik geacht word blij en volmaakt gelukkig te zijn. Dat maak ik verdomme zelf wel uit! Alsof dit plastieken moment van melancholie alles in één enkele klokslag goed maakt! Nou, me reet! Ik heb nog steeds een grafhekel aan mijn buurvrouw en als ik mijn naaste collega's van de trap af kan donderen, zal ik het nog steeds niet laten. Alles is exact hetzelfde als twaalf slagen geleden: Saai, dom en strontvervelend. Van mij mag december begraven worden. En januari voor het gemak er maar meteen naast.

Ik hoop dat ik op de avond van de jaarwisseling om elf uur tegen een warme vrouw in slaap val. En pas een week of vijf later wakker word. Lang na die infantiele nieuwjaarsduik, dat stompzinnige schansspringen en het misselijkmakend obligate handjesschudden. Ik zou ontwaken met een vredige glimlach op mijn smoelwerk. Gelukkig. Nieuw jaar.

Berend Kegel
medewerker Buzzl


Yoshe Polak