Het is eigenlijk van de zotte. Ik ben vandaag vroeg opgestaan om een tennistoernooi te spelen. Mijn mannen liggen op het moment van schrijven nog op één oor terwijl moeders zich uitslooft om van kreunkanon Seles te winnen. Ik bak er nog niks van. In de huid van Graf word ik door Seles afgedroogd. Het is me wonderwel gelukt om eenmaal een goede return af te leveren. De eerste ronde is voor mij eindstation. Wellicht moet ik maar in de huid kruipen van een tennisster uit de nieuwe lichting, Sharapova bijvoorbeeld. Met alle respect voor Graf en Seles, maar beide tennissters zijn niet meer de helden van weleer.





Yoshe Polak