Had ik mijn lippen maar stijf op elkaar gehouden. Tijdens een verjaardagsfeest eind 2004 kwam het ter sprake. Ik vertelde aan wandel- en vierdaagsefreak Joke dat ik regelmatig wandel en niet schrik van een lange wandeltocht. Zacht uitgedrukt was dat behoorlijk overmoedig. Ik neem vaker de fiets dan de benenwagen. En bij nat weer verkies ik de auto boven de fiets. Oh, oh, oh... had ik het Joke maar nooit verteld. Ze belde me vanmiddag doodleuk op dat ik deelneem aan de Vierdaagse in Nijmegen. Hahaha... vast een grapje dacht ik. Euhm... nee, zei ze.





Ik? Vierdaagse? Totaal van de zotte. Wanneer twee dingen niet met elkaar te combineren zijn dan is het Yoshe en lange afstanden lopen. Tot overmaat van ramp heeft ze me ook nog eens voor de 50 kilometer aangemeld. In vier dagen tweehonderd kilometer lopen. Ben je wel helemaal bij je hoofd, was mijn reactie. Dan lopen we lekker samen, antwoordde ze. Lekker samen? Na een dag asfaltlopen zijn mijn blaren niet meer te tellen.

Het zal jullie vast verbazen, maar ik heb ja gezegd. Het kostte wat overtuigingskracht aan Jokes kant, maar ik ga het doen! Ik ga het in ieder geval proberen. Wie A zegt, moet ook B zeggen. 19 juli ben ik van de partij. Om te beginnen laat ik de fiets staan en doe ik de boodschappen te voet. Elk beginnetje telt. Tips en adviezen zijn altijd welkom.

Yoshe Polak