De hele dag heb je je uit de naad gewerkt. Je bent uitgeteld. De okselplekken zijn duidelijk zichtbaar. Je verlangt naar rust op de terugweg naar huis. Als reiziger van het openbaar vervoer kan je dat meestal op je buik schrijven. In Tokio en omgeving al helemaal. Absolute rust bestaat niet. Is het niet een snurker die naast je zit, dan zijn het wel giebelende scholieren of een jengelend kind die een ontspannend ritje onmogelijk maken. Uniek dat iemand in deze drukte de energie en inspiratie vindt om een schitterende fotodocumentaire te maken. Heel mooi.









Yoshe Polak