Voor geen goud krijg je me in een achtbaan. Bij die ene keer in Kaatsheuvel is het gebleven. Doodeng om eerst tergend langzaam naar de top te rijden. En dan in een razend tempo de diepte in te duiken om over de kop te gaan. Jezus wat eng! Mij zie je niet meer in zo'n bakje. Dat mijn kapsel alle kanten op vloog vond ik niet erg, maar dat ik bijna afscheid moest nemen van mijn dierbare ketting gaat echt te ver. Ik heb het dodemansritje gelukkig overleefd. Braken deed ik pas bij de eerste de beste vuilnisbak. Een achtbaan is absoluut niks voor mij, ik zit liever online in een rollercoaster. Over angstaanjagend gesproken. Hier zal je me nooit tegenkomen. Bedankt Menno voor je link.









Yoshe Polak