In huize Polak werd vroeger veel gesloopt. Iedere keer door dezelfde dader; zus Marian Polak. Leende ik een pop uit, kreeg ik 'm terug met een arm uit de kom en een dolgedraaide nek. Een goed bewaard kinderboek was ook niet veel soeps meer nadat Marian het in haar handen had gehad. Haast alle bladzijden hadden een ezelsoortje. Bedankt Marian. Geen enkel speelobject was veilig in die tijd. Zelfs haar eigen teddybeer moest het ontgelden. Ontelbaar keer heeft mijn moeder de armpjes en pootjes er weer aan moeten naaien. Gelukkig was en is mijn moeder een heldin in het repareren van speelgoed. De poppen hebben er gelukkig ook nooit zo uitgezien. Hihihi... een sterk staaltje creatief slopen.





Yoshe Polak