Het begint. Langzaamaan moeten wij er ook aan geloven. Hoewel het niet verstandig is om er hier over uit te wijden, doe ik het toch. Mijn zoon krijgt langzaamaan 'chillneigingen'. "Mam, ik wil chillen op mijn kamer!", was laatst al de verrassende wens van mijn zoon toen we een foeilelijke en felrode zitzak zagen staan. Voor de verandering waren we zaterdag te vinden op een meubelboulevard. Winkel in, winkel uit. Chillen? Een zitzak kan hij krijgen, breezertjes en stevige chillmuziek zijn absoluut uit den boze. Laat de puberteit nog maar even wachten. Een beetje water bij de wijn wil ik wel doen; alleen uit de boxen van onze stereo-installatie in de woonkamer mag op gezette tijden chillmuziek te horen zijn. Online kan hij voorlopig hier zijn lol op.







Yoshe Polak