Kinderen

Wat boffen we toch dat we onze kinderen kunnen laten opgroeien in een land waar geen oorlog is (terreurdreigingen even daargelaten). Kinderen hebben de toekomst, maar niet in Irak. De meeste Irakese kinderen zijn voor hun leven getekend. Wat ze de afgelopen jaren hebben meegemaakt (verlies familieleden, dichte scholen, voedseltekorten, bombardementen, etc.) zullen ze altijd met zich meedragen. Wanneer ik naar de jeugd in het grotendeels verwoeste Irak kijk, krijg ik medelijden met ze. Een kind kan daar niet ongedwongen over straat lopen zonder dat het wordt aangesproken en gefouilleerd door een militair. Vreselijk om in zo'n militaire maatschappij op te groeien. Ik hoop oprecht dat de verkiezingen meer democratie in het land zullen brengen.
Tip de redactie