Ik ben voorlopig even genezen. Ga ik een keer voor de bijl en koop ik een verantwoorde zak biologische veldslamelange, moet ik er direct voor boeten. Zo voelt het tenminste. Drie happen was ik verwijderd van een leeg bord toen een kleine worm tussen mijn vork en sla zat. Gadver! Lachen, gieren, brullen natuurlijk aan de overkant van de eettafel. Mijn man en zoon hadden geluk; Geen mee-eters op hun borden. Het toetje - bavaroispudding met aardbeiensmaak - heb ik in de koelkast laten liggen. Even geen trek meer. '









Water heeft blijkbaar geen invloed gehad op de worm. Ondanks een grondige spoelbeurt onder de kraan, slaagde het beestje erin te blijven zitten. Uiteindelijk kon ik wel om lachen om deze biologische blunder op mijn bord, maar voorlopig kies ik (al is het maar voor het gevoel) voor bespoten groente. Liever wat chemicaliën in mijn lichaam dan een levend natuurproduct doorslikken. De worm hebben we 'uitgelaten' in de tuin. Eigenlijk heel logisch.







Yoshe Polak