Jaloers is elke ouder bij vlagen op zijn kind. Ik heb het onder meer wanneer ik mijn zoon onbekommerd en gedreven met Lego zie spelen. Uren kan hij zoet zijn met legostenen. Moeders moet hem dikwijls echt wegtrekken van zijn 'bouwsteenparadijs' om aan de eettafel plaats te nemen. Hij gaat er totaal in op. Zijn vriendjes en vriendinnetjes mogen hem nauwelijks storen wanneer hij kastelen aan het bouwen is (kastelen bouwen vindt hij werkelijk het einde). Als ouder kan ik daar echt van genieten. Mijn held heeft het van geen vreemde. Ik betrap manlief regelmatig dat hij hier middeleeuwse taferelen aan het bouwen is. Zo vader zo zoon.





Yoshe Polak