Bert en Marja. Ik heb verschrikkelijk met ze te doen toen ik het nieuws las. Diep en diep triest om uit je huis, uit je eigen buurt weggepest te worden door een groep jongeren. Straatklinkers door je raam, hakenkruis op je auto, autoruit ingegooid en dan heb ik het nog niet eens over de maandenlange intimidaties. Vreselijk wat een terreur. Ik begrijp het totaal niet. In plaats dat medebewoners in opstand komen tegen de terreur van een irritant kleuterklasje, schitteren ze in stilzwijgen. Uit angst voor represailles houden ze zich op de achtergrond.





Van je buurtgenoten moet je het hebben. Blij dat ik in een Zeeuws dorp woon waar burenliefde en hulpvaardigheid niet verdrongen zijn door afstandelijkheid en individualisme. Zeer teleurstellend dat ook instanties en politie niet adequaat (kunnen) ingrijpen. Bij deze wil ik Bert en Marja een hart onder de riem steken. Ik hoop dat jullie nu elders wel gelukkig en in harmonie kunnen leven. Zeer veel sterkte toegewenst de komende tijd. Ik hoop dat jullie nu wel de steun krijgen die jullie verdienen!

Yoshe Polak