Het is opnieuw de druppel. Telkens gaan voetbalsupporters weer over de schreef. Bestaat er wel een grens voor een gewetenloze voetbalfan? Ik heb het al een poos gehad met de hi-ha-hondenlullen van deze tijd. Het randje van fatsoen wordt iedere keer verschoven. Wat een achterbaksheid. De meest vreselijke ziektes (ik ga ze hier niet opnoemen) orakelen ze in een voetbalstadion en ze komen er nog mee weg ook. Ik snap dat niet, zoveel camera's, zoveel politie, zoveel gezagsdragers en nog hebben de raddraaiers het voor het zeggen. Niemand die adequaat ingrijpt. Wat is er zo moeilijk aan om een wedstrijd zonder publiek te spelen? Spelers zitten niet te wachten op sisklanken, apengeluiden of andere beledigende kreten.





Tuurlijk is dat niet moeilijk, maar het zijn uiteraard weer de centjes die een rol spelen. Liever een verrotte wedstrijd dan een lege kas. Ze roepen het natuurlijk niet hardop, maar denken doen de bobo's van de voetbalwereld het wel. Bah, wat is de professionele voetbalwereld verrot. Zonder publiek wedstrijden spelen daar ben ik een groot voorstander van. Fans opvoeden is een sociaal achterhaald idee. Een wedstrijd tijdelijk onderbreken baat ook niet. Te soft.



Vanavond zit ik weer op de zaalvoetbaltribune. Kijken naar de verrichtingen van mijn man. Daar valt tenminste geen onvertogen woord, op kort gegrom en een baalkreet na. Toevallig speelt geld daar geen rol, hooguit een extra biertje bij winst.

Yoshe Polak