Op een kameel heb ik tweemaal gezeten. Eenmaal als kind in een circus voor de foto en een keer tijdens een weekje Tunesië. Op zich niet heel bijzonder, zij het niet dat het exemplaar waar ik op zat begon te hollen. Wat een hachelijk avontuur. Het beest joeg me om onduidelijke redenen een stuk door de woestijn, de groep ver achter me latend. Ik kon me nog maar net vastklampen aan het ruwe kamelenlijf. Nooit meer. Dat er mensen zijn die er mee kunnen racen, vind ik zeer knap. Helemaal wanneer het kinderen zijn.





Kind of niet, eigenlijk hoor je niet met dieren te racen die daar niet voor geschikt zijn. Laat ze net als een stel biggen en windhonden lekker hollen in een kleine arena. Zonder zweepjes en met veel enthousiaste supporters langs de zijlijn. Zolang de dieren er maar lol in hebben, daar hoort biggenduiken niet bij. Een big van een grote duikplank laten duiken is echt van de zotte.

Yoshe Polak