De militairen, de paarden en de stallen zijn verdwenen van het terrein van de Ripperda Kazerne in Haarlem. Een aantal historische panden is bewaard gebleven, waaronder de oude smederij uit 1870. Dat is nu het woonhuis van Sander Veenendaal, zijn vrouw Lonneke Rhodens en hun twee dochters.

In eerste instantie wilde Veenendaal niet eens gaan kijken, toen zijn vrouw dit pand te koop zag staan. Veenendaal: "We waren op zoek naar een heldergroene oase waar we duurzaam konden wonen, maar dit pand lag midden in Haarlem. Het leek me bovendien veel te klein. Lonneke overtuigde me om het een kans te geven en toen we er rondliepen, voelde het verrassend goed. Het was veel rustiger dan verwacht doordat de kazerne symmetrisch is opgezet, lange zichtlijnen heeft en het terrein autoluw is. We wisten dat we hier onze droom konden realiseren."

Sander Veenendaal, Lonneke Rhodens en hun twee dochters. (Foto: privécollectie)

Huis met een geschiedenis

In 2009 komen de vergunningen rond en kopen ze de oude smederij. "Vroeger werden hier hoefijzers gesmeed voor de paarden van de cavalerie, maar er werden ook zwaarden gemaakt voor de officieren", vertelt Veenendaal. "In eerste instantie kon ik geen open haard vinden, terwijl er wel een relatief grote schoorsteen op het huis staat. Later kwam ik erachter dat de smid een groot vuur stookte tegen een dikke wand en de rook via drie rookkanalen boven in het huis z'n weg naar buiten vond."

Uit papieren uit het stadsarchief blijkt dat er vroeger een beslagloods achter het pand heeft gestaan. Dé plek waar de metalen werden bewaard. Veenendaal en zijn vrouw ontwerpen voor deze plek een woonblok van metaal, koper in hun geval, dat door middel van een glazen gang is verbonden met de smederij. "In het oude huis koken en wonen we, het nieuwe woonblok gebruiken we voor slapen en douchen. In het souterrain zitten de slaapkamers van onze dochters, een douche en een toilet. Boven bevindt zich onze slaapkamer, een badkamer en een walk-in closet."

De woonkamer is verbonden met de oude rookkanalen. (Foto: Sander Veenendaal)

Fondue Friday in huize Veenendaal

Als je binnenkomt in de smederij loop je tegen een groot houten meubel aan, met handgrepen van tuigleer en een metalen frame. In deze XL-kast zitten onder meer het toilet, de koelkast, de garderobe en een schoenenkast verwerkt. "Ik zie het huis als een soort cadeau dat je uitpakt. Eenmaal binnen kun je kiezen of je links- of rechtsaf gaat. Links ga je naar de lichte keuken, rechts ga je naar een intieme woonkamer die gesitueerd is rondom een vuurplek."

De keuken ligt op het zuiden, de deuren naar de tuin staan bijna altijd open. Buiten lopen kippen die zorgen voor verse eieren. De keuken van Europees eiken en een Belgisch hardstenen blad bestaat uit twee delen, waaronder een keukenblad van ruim 6 meter lang. "Lonneke houdt onwijs van koken. Tijdens onze vakantie in Zwitserland kwam ik op het idee voor Fondue Friday, gisteren was de eerste editie. Dan hijsen we de Zwitserse vlag en nodigen we vrienden uit om rond de fonduepan te vertellen wat hen inspireert. Daar leent de keuken zich uitstekend voor."

De deuren van de keuken staan bijna altijd open. (Foto: Sander Veenendaal)

In bad onder de sterren

Als je vanuit de woonkamer naar het nieuwe woonblok loopt, kom je in de glazen gang terecht waar een bad op pootjes staat. "Hier lopen buiten en binnen in elkaar over. Als we in bad zitten, kijken we naar de sterren. In de twee badkamers fungeren twee troggen van natuursteen als wastafel. We hebben ze gevonden in België, het zijn oorspronkelijk voederbakken voor dieren. Er kwamen vroeger paarden in dit gebouw, dus het lijkt een beetje alsof ze hier altijd al hebben gezeten."

In het huis zie je veel speelse elementen en hun liefde voor rotsklimmen terug. "Een huis moet een speeltuin zijn. Zo hangt er een hangbord: een bord waar je met drie of vier vingers aan kunt hangen en sterkere handen en vingers van krijgt. Vroeger heb ik veel gebokst en onlangs vond ik mijn leren boksbal terug. Die hangt nu aan de houten kastenwand in de woonkamer. Ik hang ook weleens klimtouwen op aan de houten balken. Dan leer ik de meiden zekeren of touwtechnieken en mogen ze aan de touwen hangen met een grote stapel kussens eronder."

In de glazen gang staat een bad op pootjes. (Foto: Sander Veenendaal)