De Oranjevrouwen staan zondag in de WK-finale in Lyon tegenover het land dat geldt als de bakermat van het vrouwenvoetbal én de torenhoge favoriet voor goud. Vrijwel niemand in de Verenigde Staten twijfelt aan een vierde wereldtitel voor het US Women's team.

Toen Merel van Dongen zes jaar oud was, stuurde ze een brief naar Ajax. Waarom mocht ze als meisje niet bij Ajax in de jeugd voetballen?, was de strekking. Ze kreeg een keurig briefje terug.

"Een jeugdtrainer antwoordde dat er helaas geen meisjesvoetbal was bij de club. Een carrière bij Ajax zat er dus niet in", vertelt de linksback van Oranje twintig jaar later. "Maar hij schreef ook dat als ik hard bleef trainen ik wel van voetbal mijn beroep kon maken. Dat kon in Amerika."

De VS, zondag om 17.00 uur tegenstander van Oranje in de WK-finale, was sindsdien het beloofde voetballand voor Van Dongen. Toen ze in 2012 een beurs kreeg om haar studie psychologie in Alabama te combineren met voetballen voor het universiteitsteam twijfelde ze daarom niet. Bijna drie jaar speelde ze in de VS.

"Ik vind het nu zo cool dat we tegen de VS spelen", zegt Van Dongen, die tegenwoordig onder contract staat bij het Spaanse Real Betis. "Door mijn tijd daar weet ik hoe het WK leeft in de VS. De spelers leven voor deze toernooien en worden geadoreerd. Amerika heeft een enorme geschiedenis met vrouwenvoetbal en de ploeg heeft ongelooflijk veel fans. Praktisch staat een land met 300 miljoen mensen achter ze."

Oranje-update: 'Het wordt stunten tegen Amerikaanse arrogantie'
310
Oranje-update: 'Het wordt stunten tegen Amerikaanse arrogantie'

'Amerikanen kijken liever naar de vrouwenploeg'

De erelijst van Oranje - met alleen de Europese titel in 2017 - staat in schril contrast met die van de VS. Bij de eerste editie van het WK, in 1991, pakten de Amerikaanse vrouwen meteen de titel en in 1999 en 2015 lukte dat nogmaals. Bovendien was er in 1996, 2004, 2008 en 2012 olympisch goud.

De VS is daarmee al decennialang het gidsland in het vrouwenvoetbal, nadat de sport vanaf de jaren zeventig steeds populairder werd onder meisjes op universiteiten. De wereldtitels in de jaren negentig gaven een boost aan die groei.

"Als Amerikaans meisje kun je dromen als je begint met voetballen", vertelt de Amerikaanse journalist Carlos Yustis, die namens het tv-station Telemundo verslag doet van het WK. "Je weet dat je met de VS wereldkampioen kunt worden, iets wat met de mannen nooit zou lukken. Een jongetje heeft die glansrijke voetbalcarrière niet in het vooruitzicht. Die wil een ster worden in de NBA of in het American Football. Een voetbalcarrière komt niet eens in zijn hoofd op."

De VS is misschien ook wel het enige land ter wereld waar het vrouwenelftal meer aanzien geniet dan de mannenploeg, die nooit verder kwam dan de kwartfinales op een WK. "Amerikanen kijken liever naar de vrouwen, want die hebben succes", zegt Yustis. "Zo simpel is het. En dus zijn de sterren van nu, Alex Morgan en Megan Rapinoe, groter dan de sterren bij de mannen."

Van de Donk put voor finale kracht uit gemis familie
111
Van de Donk put voor finale kracht uit gemis familie

'Het is een grote mediashow'

Mede door de successen uit het verleden wordt er ook dit WK niets anders dan de wereldtitel verwacht van de Amerikaanse vrouwen, die bijna een aparte status hebben. De zaal zit vijf keer zo vol als een Amerikaanse speler of de bondscoach een persconferentie geeft en spits Morgan verdient met haar sponsordeals met Nike, McDonald’s en Coca-Cola meer dan menig WK-selectie bij elkaar.

Ondertussen presteert de ploeg ook nog. De zes wedstrijden tot dusver dit toernooi werden allemaal gewonnen. In totaal maakte de ploeg 24 doelpunten en werden slechts drie tegendoelpunten geïncasseerd. Rapinoe benadrukte zaterdag op de persconferentie voor de finale dat er een "onsterfelijk vertrouwen" leeft binnen de Amerikaanse ploeg.

"Het is bijzonder om te zien hoe het team omgaat met de druk", vindt Van Dongen. "Ze weten hoe ze dit soort finales moeten spelen én moeten winnen. Daaromheen maken ze er een grote mediashow van. Het is heel anders dan bij ons, want wij spelen pas onze eerste WK-finale. Maar daarin moeten we wel brutaal zijn. De VS is goed, maar niet onverslaanbaar."

Yustis weet dat niet alleen binnen de Amerikaanse ploeg, maar ook in het land het vertrouwen groot is. "Iedereen denkt dat we van Nederland gaan winnen, maar een walk in the park wordt het niet. Het Amerikaanse volk rekent niet op 5-0."

Van Dongen is daar ook niet bang voor. "Kijk naar de wedstrijden die de VS dit toernooi tegen Europese landen heeft gespeeld. Van Spanje, Frankrijk en Engeland hebben ze steeds met 2-1 gewonnen, niet met twee vingers in de neus. Dus we maken zeker een goede kans. Ik heb respect voor de VS, het is historisch gezien het beste vrouwenelftal ter wereld. Maar geen ontzag."