Natuurlijk gaat Mathieu van der Poel zondag in de wegrit van de WK wielrennen voor de regenboogtrui. Maar de 26-jarige Nederlander is vooral opgelucht dat hij na een van de zwaarste periodes uit zijn carrière aan de start kan staan in België.

De teleurstelling van zijn geruchtmakende val bij de olympische mountainbikerace in Japan kon hij nog redelijk snel van zich afzetten. Maar toen hij daarna door rugproblemen ook nog een trainingsstage in het Italiaanse Livigno voortijdig moest afbreken én zich moest afmelden voor de WK mountainbike in Val di Sole, zat Van der Poel even in een dal.

"Natuurlijk waren mijn mislukte Spelen een deceptie en was het heel klote, maar ik wist dat ik er niks meer aan kon veranderen en schakelde meteen door naar mijn volgende doel", zei Van der Poel vrijdag bij een digitaal persmoment.

"Ik was vol goede moed om revanche te nemen bij de WK mountainbike, een van mijn hoofddoelen van dit jaar, maar ik bleef maar sukkelen. Het was heel lastig om eerder naar huis te gaan uit Livigno en een nog moeilijkere beslissing om niet naar de WK in Val di Sole te gaan."

Mathieu van der Poel won een kleine twee weken geleden bij zijn rentree de Antwerp Port Epic.

Mathieu van der Poel won een kleine twee weken geleden bij zijn rentree de Antwerp Port Epic.
Mathieu van der Poel won een kleine twee weken geleden bij zijn rentree de Antwerp Port Epic.
Foto: ANP

'Na de Tour alleen tegenvallers gehad'

Op dat moment, aan het einde van augustus, was het zelfs een reële mogelijkheid dat het seizoen van de kopman van Alpecin-Fenix al voorbij was. Zijn rug kan alleen volledig herstellen met een langere rustperiode, maar een WK op een voor hem ideaal parcours en Parijs-Roubaix op 3 oktober waren voldoende motivatie voor 'MVDP' om die pauze nog ruim een maand uit te stellen.

Van der Poel bouwde zijn trainingen langzaam weer op, testte zich in drie Vlaamse eendagskoersen (hij werd eerste in de Antwerp Port Epic, achtste in de Primus Classic en 46e in de Gooikse Pijl) en liet afgelopen maandag aan bondscoach Koos Moerenhout weten dat hij kan rijden bij de WK.

"Ik wilde hier heel graag bij zijn, ook omdat ik weet dat het zomaar een paar jaar kan duren voordat er weer een WK-parcours komt dat zo op mijn lijf geschreven is", aldus Van der Poel. "Na het hoogtepunt van de gele trui in de Tour de France eind juni heb ik eigenlijk alleen maar tegenvallers gehad. Ik heb wel wat stress gehad dat ik de WK en 'Roubaix' ook nog zou missen, dus ik ben heel blij dat ik het gehaald heb."

Mathieu van der Poel debuteerde in 2019 bij de WK op de weg. Hij werd onder zware omstandigheden 43e in Harrogate.

Mathieu van der Poel debuteerde in 2019 bij de WK op de weg. Hij werd onder zware omstandigheden 43e in Harrogate.
Mathieu van der Poel debuteerde in 2019 bij de WK op de weg. Hij werd onder zware omstandigheden 43e in Harrogate.
Foto: Getty Images

Van der Poel vindt zichzelf geen topfavoriet

Een Van der Poel in topvorm was de grote favoriet geweest voor de koers van 268,3 kilometer over 42 Vlaamse heuveltjes, in totaal goed voor 2.562 hoogtemeters. Door zijn gemankeerde voorbereiding ziet de Nederlandse kopman zichzelf nu meer als een outsider.

"Dat zeg ik niet omdat ik graag de underdog wil spelen of omdat ik het lastig vind om de topfavoriet te zijn. Mijn conditie is gewoon een vraagteken. Ik heb er de afgelopen weken alles aan gedaan om zondag zo goed mogelijk aan de start te staan, maar ik weet niet of het genoeg is voor de verwachte slijtageslag."

Desondanks gelooft Van der Poel nog steeds in de regenboogtrui. "Ik zou niet rijden als ik dacht dat ik geen rol van betekenis kan spelen. Maar ik moet misschien wel wat verstandiger omgaan met mijn krachten. En dus niet zomaar aanvallen als ik er zin in heb."

De wegrit bij de mannen begint zondag om 10.25 uur in Antwerpen en finisht rond 17.00 uur in Leuven. Joop Zoetemelk was in 1985 de laatste Nederlandse wereldkampioen bij de mannen. Zaterdagmiddag strijden de vrouwen om de regenboogtrui.

Nederlandse ploeg voor wegrit bij WK

  • Mathieu van der Poel, Dylan van Baarle, Bauke Mollema, Mike Teunissen, Sebastian Langeveld, Oscar Riesebeek, Danny van Poppel en Pascal Eenkhoorn