Ellen van Dijk heroverde maandag in België na acht jaar eindelijk de wereldtitel in het tijdrijden. De 34-jarige Nederlandse wil de komende twaalf maanden veel meer genieten van haar overwinning dan de vorige keer.

Na het voor haar zeer succesvolle WK tijdrijden van 2013 durfde Van Dijk haar regenboogtrui niet te dragen tijdens trainingen. Ze wilde niet dat mensen zagen dat zij de beste van de wereld was. En elke dag moest zijn.

"Ik legde mezelf veel te veel druk op na mijn eerste wereldtitel", zei de Utrechtse maandag in Brugge met een nieuwe regenboogtrui om haar schouders. "Ik had het idee dat ik elke race weer moest bewijzen dat ik de kampioen was. Zonde, want daardoor kon ik er helemaal niet van genieten."

"Ik had mezelf beloofd dat ik het heel anders zou gaan doen als ik nog een keer wereldkampioen zou worden. Nou, dat gaat zeker goed komen. Ha, ik moet flink wat wasmiddel voor de witte was kopen, want het wordt een flinke klus om mijn regenboogtruien schoon te houden."

Ellen van Dijk haalde een gemiddelde snelheid van 50,4 kilometer per uur in West-Vlaanderen.

Ellen van Dijk haalde een gemiddelde snelheid van 50,4 kilometer per uur in West-Vlaanderen.
Ellen van Dijk haalde een gemiddelde snelheid van 50,4 kilometer per uur in West-Vlaanderen.
Foto: Getty Images

'Hier jaag ik sinds 2013 op'

Van Dijk won sinds haar wereldtitel in Florence nog een waslijst aan tijdritten. Zo werd ze vier keer op rij Europees kampioene (2016-2019), pakte ze in 2015 goud bij de Europese Spelen en won ze in 2018 de Nederlandse titel.

Maar bij de WK lukte het steeds niet om haar prestatie van 2013 te herhalen, al stond ze in 2016 (zilver), 2018 (brons) en 2020 (brons) wel op het podium.

Maandag op een volledig vlak parcours in West-Vlaanderen was Van Dijk weer de beste. Ze was over 30,3 kilometer tien seconden sneller dan de Zwitserse Europees kampioene Marlen Reusser en 24 seconden sneller dan olympisch kampioene Annemiek van Vleuten.

"Ik ben van heel ver gekomen", aldus Van Dijk. "Sinds 2013 jaag ik op deze tweede wereldtitel, maar het lukte maar niet. Dat leidde tot veel frustraties, veel teleurstellingen. Daarom is het zo'n grote opluchting en zo geweldig dat ik nu wel weer goud heb."

De renster van Trek-Segafredo denkt dat al haar ervaringen in de afgelopen acht jaar - de positieve en de negatieve - haar maandag hielpen op weg naar de wereldtitel. "Ik heb me sindsdien flink ontwikkeld als persoon, wat ook normaal is als je ouder wordt. In 2013 was ik pas 26 en dacht ik: als ik wereldkampioen word, komen al mijn dromen uit. Ik weet nu dat zo'n titel niet bepaalt wat voor persoon je bent. Die balans heeft me erg geholpen om op dit punt te komen."