Een jaar na haar eerste wereldtitel pakte Anna van der Breggen zaterdag zilver bij de WK wielrennen in Yorkshire. Landgenote Annemiek van Vleuten reed het grootste deel van de wegrit op kop en de titelverdedigster zag van dichtbij hoe de concurrentie nooit echt in buurt van de nieuwe wereldkampioene kwam.

"Het verhaal van de dag in de achtervolgende groep was dat niemand echt het initiatief nam", zei Van der Breggen. "Lizzie Deignan heeft nog wel geprobeerd echt hard te rijden, maar de samenwerking was er niet. En Annemiek ging gewoon heel hard."

Van Vleuten versnelde al op 105 kilometer van de finish op de Lofthouse, een klim van 3,5 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,6. De 36-jarige Nederlandse pakte al snel 45 seconden op een achtervolgende groepje, waarin Van der Breggen als bewaker van de vlucht van haar ploegmaat niks hoefde te doen.

"We waren als Nederland van plan flink te koersen op die klim. Maar ik had van tevoren al wel gezegd dat het van mij niet hoefde om daar al solo te zitten, want het was natuurlijk wel een beetje ver van de streep", glimlachte Van der Breggen.

"In het begin bleef de voorsprong van Annemiek lang op vijftig seconden hangen, terwijl we niet echt hard reden. Dus ik dacht dat het gat wel dichtgereden kon worden als ze even gas zouden geven. Maar op een gegeven moment begonnen ze aan te vallen en was het helemaal klaar in mijn groep."

"In de finale merkte ik ook wel dat de meesten erdoorheen zaten en dat de kans klein was dat we het gat met Annemiek nog dicht gingen rijden. Natuurlijk was dat voor mezelf jammer, maar mijn lot lag volledig in handen van anderen."

Anna van der Breggen (links) en Annemiek van Vleuten (midden) zijn de eerste Nederlandse vrouwen die één en twee worden in de wegrit van de WK wielrennen. (Foto: Pro Shots)

'Heb een waardige opvolger gekregen'

Van Vleuten kwam na een solo van 105 kilometer inderdaad als eerste over de streep. Van der Breggen schudde in de absolute finale de Australische Amanda Spratt van zich af en eindigde op twee minuten en vijftien seconden als tweede.

"Eén en twee worden is natuurlijk een geweldig resultaat voor Nederland", zei de winnares van zilver. "Het is knap van Annemiek dat ze zo'n lange solo heeft volgehouden. Ja, je kunt wel zeggen dat ik een waardige opvolger heb gekregen."

Van der Breggen vond het niet lastig dat ze als regerend wereldkampioene het grootste deel van de koers een dienende rol moest vertolken. "Ik zou niet willen zeggen dat ik gevangen zat. De situatie was ideaal voor onze ploeg, dus ik reed ook wel lekker in die achtervolgende groep."

"Tijdens het seizoen gebeurt het ook meerdere keren dat ik bij mijn eigen ploeg een vlucht van een teamgenoot moet bewaken. Dan maakt het niet uit of je de wereldkampioen bent. Dat is de samenwerking in een team."