Mathieu van der Poel wil zondag als eerste Nederlandse man sinds Joop Zoetemelk in 1985 goud winnen in de wegrit van de WK wielrennen. De winnaar van de Amstel Gold Race geldt als de topfavoriet op het glooiende parcours in Yorkshire, maar wie zijn de grootste concurrenten?

De renners beginnen zondag om 10.00 uur Nederlandse tijd in Leeds aan de WK-wegrit. Na een aanloop van 187,5 kilometer, gevolgd door zeven lokale rondes, is de finish rond 16.40 uur in Harrogate. De totale route is liefst 285 kilometer lang en onderweg moeten 3.645 hoogtemeters overwonnen worden.

Op het lokale circuit van 14 kilometer zijn geen lange klimmen, maar het gaat wel de hele tijd op en af. De lastigste hindernis is elke ronde Harlow Moor Road (1,1 kilometer à 5,6 procent).

Het parcours, met ook een licht oplopende finishstraat, lijkt gemaakt voor Van der Poel, die dan ook de favoriet is bij de bookmakers. Een overzicht van de belangrijkste rivalen van de Nederlandse kopman, op volgorde van de quotering bij de wedkantoren.

Peter Sagan (Slowakije): Hij beleeft zeker niet het beste jaar uit zijn imposante carrière ('slechts' vier zeges in 2019), maar Sagan afschrijven voor een WK is nooit een slimme zet. De 29-jarige Slowaak won goud in 2015, 2016 en 2017 en deelt het record voor het aantal wereldtitels met Alfredo Binda, Rik Van Steenbergen, Eddy Merckx en Óscar Freire. Sagan lijkt bovendien op tijd in vorm, want twee weken geleden werd hij in de lastige eendagskoers GP de Québec tweede. "Ja, ik ben gemotiveerd voor het WK", zei de renner van BORA-hansgrohe tegen Sporza. "Maar wat verandert er als ik het record pak met mijn vierde wereldtitel? Niks, dan ben ik nog steeds oké."

Julian Alaphilippe (Frankrijk): Alleen sprinters Dylan Groenewegen (14) en Sam Bennett (13) wonnen dit jaar meer koersen dan Alaphilippe (12). De 27-jarige Fransman zegevierde dit jaar in onder meer de Strade Bianche, Milaan-San Remo en de Waalse Pijl en gold tot de stormachtige ontwikkeling van Van der Poel als schier onklopbaar op heuvelachtige parcoursen als in Yorkshire. Kan Alaphilippe na een zwaar seizoen (65 koersdagen) nog één keer pieken? Hij heeft in ieder geval een ploeg die volledig voor hem zal rijden.

Philippe Gilbert en Greg Van Avermaet (België): In België grappen ze dat bondscoach Rik Verbrugghe een WK-ploeg met zeven kopmannen en één knecht heeft samengesteld. Het zou niet de eerste keer zijn dat zo veel kwaliteit in één team problemen oplevert bij een WK, maar Verbrugghe is vol vertrouwen. Met Gilbert (de wereldkampioen van 2012) en Van Avermaet (twee weken geleden winnaar van de GP de Montréal) heeft hij twee leiders in topvorm en dat ziet hij als een groot voordeel in de strijd tegen 'solokopmannen' Van der Poel en Alaphilippe.

Alexey Lutsenko (Kazachstan): Ergens tijdens zijn indrukwekkende solo van 80 kilometer in de Italiaanse eendagskoers Coppa Sabatini transformeerde Lutsenko vorige week van outsider naar favoriet voor de WK. Weinig renners hadden een betere voorbereiding op de wegrit in Yorkshire dan de 27-jarige kampioen van Kazachstan, met achtereenvolgens winst in de Arctic Race of Norway (waar Van der Poel 22e werd), een vierde plek in de Ronde van Duitsland, een tweede plek in de Coppa Agostoni en winst in de Coppa Sabatini en de Memorial Marco Pantani.

Michael Matthews (Australië): Tweede in 2015, vierde in 2016 en derde in 2017; het enige wat nog ontbreekt op de WK-erelijst van Matthews is een eerste plek. De 29-jarige Australiër is van alle sprinters misschien wel de beste klimmer en tankte twee weken geleden vertrouwen door de GP de Québec op zijn naam te schrijven.

Sam Bennett (Ierland): Als er zondag gesprint gaat worden door een grote groep, is op papier niemand sneller dan Bennett. Maar is het parcours in Engeland niet veel te zwaar voor de 28-jarige Ier? "Sam vliegt momenteel, en als hij een goede dag heeft, zou ik niet weten waarom hij niet mee zou kunnen doen om de wereldtitel", zei ploegmaat Eddie Dunbar tegen Cyclingnews. "We gaan in ieder geval vol voor zijn kansen."

Matteo Trentin (Italië): Trentin zag eerder deze maand van heel dichtbij dat Van der Poel in grootse vorm steekt richting de WK. In de Ronde van Groot-Brittannië was de dertigjarige Italiaan de grootste uitdager van 'VDP', al kwam hij in de meeste sprints niet in de buurt van de Nederlander. Toch mogen Trentin - die vorige week nog de Trofeo Matteotti won - en de sterke Italiaanse ploeg niet uitgevlakt worden voor de wereldtitel.

Michael Valgren en Jakob Fuglsang (Denemarken): De Denen hebben in de breedte een van de sterkste ploegen bij de WK en de Scandinaviërs beschikken ook over twee leiders die grote koersen kunnen afmaken. Fuglsang (34) was samen met Alaphilippe de man van het voorjaar, met als hoogtepunt de zege in Luik-Bastenaken-Luik. Valgren (27), in 2018 winnaar van de Amstel Gold Race, begon matig aan het seizoen, maar was deze maand goed in de Bretagne Classic (vierde), GP de Québec (negentiende) en de GP de Montréal (vijfde).

Alexander Kristoff (Noorwegen): Er zijn niet veel renners die kunnen zeggen dat ze Van der Poel dit jaar geklopt hebben in de sprint van een klassieker, maar Kristoff lukte dat zelfs twee keer. In Gent-Wevelgem werd de 32-jarige Noor eerste en Van der Poel vierde en in de Ronde van Vlaanderen won Kristoff achter Alberto Bettiol en Kasper Asgreen de sprint om de derde plaats van de Nederlander. Met zijn 78 kilo lijkt Kristoff wat zwaar voor het parcours in Yorkshire, maar twee jaar geleden werd hij op een eveneens heuvelachtig WK in Bergen nog tweede achter Sagan.

Alejandro Valverde (Spanje): Voor de titelverdediger had het parcours juist wel wat zwaarder gemogen. Vorig jaar veroverde de toen 38-jarige Valverde na negen toptienplaatsen eindelijk de regenboogtrui, maar het circuit in Innsbruck was met een klim van bijna 8 kilometer een stuk geschikter voor de Spanjaard. Met een tweede plek in de Vuelta a España kende Valverde wel de perfecte voorbereiding op de WK. "We gaan in ieder geval proberen om het succes van vorig jaar te herhalen", zei hij tegen El Partidazo de COPE.

Outsiders: Pascal Ackermann (Duitsland), Zdenek Stybar (Tsjechië), Geraint Thomas en Ben Swift (Groot-Brittannië), Michael Woods (Canada).